อันตรายจากการใช้ยา

   

                       ยาทุกชนิดมีอันตราย แม้แต่วิตามินหรือที่เข้าใจกันว่าเป็นยาบำรุง หากรับประทานเกินขนาดหรือพร่ำเพรื่อ
      อันตรายจากการใช้ยามักเกิดจากการใช้ยาผิด (ผิดโรค, ผิดบุคคล,ผิดเวลา, ผิดวิธี, ผิดขนาด) และพิษของยา (เมื่อใช้ถูกทุกประการ)
      อันตรายที่เกิดขึ้นได้แก่

              1.การแพ้ยา อาการที่ปรากฏมีตั้งแต่อาการทางผิวหนัง เป็นผื่นคัน ลมพิษ ผิวเกรียมไหม้ ปากไหม้ บวม หอบ หยุดหายใจ
     จนถึงตายได้ อาการจะปรากฏเฉพาะบางคน และเฉพาะบางชนิดของยาเท่านั้น ถ้ามีการแพ้ยาให้หยุดใช้ยาทันที และปรึกษา
     บุคลากรสาธารณสุข

              
2. ผลข้างเคียงของยา เช่น ยาลดน้ำมูก มีฤทธิ์ไม่พึงประสงค์คือ ทำให้ง่วงนอนด้วย ดังนั้น ควรศึกษาอาการข้างเคียง
     เพื่อป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้นด้วย มีอุบัติเหตุจำนวนไม่น้อยที่ผู้ขับขี่ยวดยาน หรือผู้ทำงานที่เสี่ยงอันตรายต้องประสบเนื่อง
     จากรับประทานยาลดน้ำมูกนี้

              3. การติดยา ซึ่งเมื่อขาดยา จะทำให้เกิดอาการผิดปกติขึ้น หรือการเสพยาอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน ก็จะก่อให้เกิดโรค
     ที่รุนแรงเพิ่มขึ้น


              4. พิษของยาโดยตรงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ได้แก
                 
                  ่- พิษต่อตับ เช่น พาราเซตามอลาสามัญประจำบ้าน
                  - พิษต่อไต เช่น ซัลฟา
                  - พิษต่อกระเพาะอาหาร เช่น แอสไพริน สเตียรอยด์ (เพรดนิโซโลนเด๊กช่าเมทาโซน)  
                  - พิษต่อทารกในครรภ์ได้แก่ยาเกือบทุกชนิดแม้กระทั่งวิตามินเกินขนาดฯลฯ
                  -
พิษต่อหูภายใน เช่น กานามัยซิน สเตร็บโตมัยซิน
                  -
พิษต่อการสร้างเม็ดเลือด เช่น ไดพัยโรน คลอแรมเฟนิคอล เฟนิลบัวดาโซน

              5. การดื้อยา เป็นภาวะที่เชื้อโรคต่าง ๆ ที่เคยถูกทำลายด้วยยาชนิดหนึ่ง ๆ สามารถปรับตัวจนกระทั่งยานั้นไม่สามารถทำลาย        
      ได้อีกต่อไป เชื้อโรคที่ดื้อยาแล้วจะสามารถถ่ายทอดคุณสมบัตินี้ไปยังเชื้อโรครุ่นต่อไปทำให้การใช้ยาชนิดเดิมไม่สามารถใช้ทำลาย        
       หรือรักษาโรคได้




 

         
แหล่งข้อมูล :    http://dnfe5.nfe.go.th 

 

              


กลับหน้าหลัก