ลมประจำเวลา

    ลมมรสุม  แบ่งได้  ๒  ประเภทคือ

  ๑.ลมมรสุมฤดูร้อน   เป็นลมที่พัดจากทะเลและมหาสมุทรเข้าสู่ภาคพื้นดิน     โดยในฤดูร้อนอุณหภูมิของอากาศบนพื้นดินจะสูงมากส่งผลให้ความกดอากาศต่ำกว่าความกดอากาศเหนือทะเลและมหาสมุทร  จึงเกิดเป็นลมมรสุม  และเนื่องจากลมมรสุมฤดูร้อนพัดผ่านความชื้นของพื้นน้ำมากจึงนำฝนมาสู่ภาคพื้นดินที่ผ่าน

  ลมมรสุมฤดูร้อนในประเทศไทยมีชื่อเรียกว่า "ลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้"โดยพัดจากมหาสมุทรอินเดียผ่านอ่าวไทย เริ่มตั้งแต่กลางเดือนพ.ค.และสิ้นสุดในกลางเดือนต.ค.  ส่งผลให้ฝนตกชุก

  ๒. ลมมรสุมฤดูหนาว  เป็นลมที่เกิดจากอุณหภูมิของอากาศเหนือแผ่นดินต่ำกว่าอุณหภูมิของอากาศเหนือพื้นน้ำทะเลและมหาสมุทร  ส่งผลให้พื้นดินบนทวีปนั้นมีความกดอากาศสูงกว่าความกดอากาศเหนือพื้นผิวน้ำทะเลและมหาสมุทร  ทำให้เกิดลมพัดจากพื้นดินในทวีปไปสู่ที่มีความกดอากาศต่ำกว่าคือทะเลและมหาสมุทร  ซึ่งจะนำความหนาวเย็นและแห้งแล้งมาสู่พื้นดินต่างๆที่พัดผ่าน

   ลมมรสุมฤดูหนาวในประเทศไทยมีชื่อเรียกว่า "ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ"โดยพัดจากประเทศจีนและไซบีเรียผ่านภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยลงมาจนถึงอ่าวไทย   เริ่มตั้งแต่กลางเดือนต.ค.และสิ้นสุดในกลางเดือนก.พ.  ส่งผลให้
หนาวเย็นและแห้งแล้ง
 

ข้อสังเกต      อุณหภูมิสูง  ส่งผลให้ ความกดดันอากาศต่ำ    (เรียกว่า การแปรผกผัน)
                   อุณหภูมิต่ำ ส่งผลให้  ความกดดันอากาศสูง   (เรียกว่า การแปรผกผัน)


กลับหน้าก่อน     หน้าต่อไป