ทรัพยากรสัตว์ป่า

ทรัพยากรสัตว์ป่า
         
สัตว์ป่าเป็นทรัพยากรธรรมชาติชนิดหนึ่ง   ซึ่งทำให้เกิดผลิตภัณฑ์จากสัตว์ป่ามากมายด้วย   ประเทศไทยตั้งอยู่ในเขตมราสุมมีพื้นที่เป็นป่าเขามาก   เหมาะแก่การอยู่อาศัยของสัตว์ป่าเป็นอย่างยิ่งจึงทำให้มีสัตว์ป่าชุกชุม   แต่เนื่องจากคนไทยมีการล่าสัตว์กันมากขึ้น   และสภาพป่าก็ถูกทำลายเพิ่มมากขึ้น   จึงทำให้สัตว์ป่าบางชนิดเกือบสูญพันธุ์   สัตว์ป่า   มีมากมายหลายชนิด   เช่น   ช้าง,   แรด,   เสือ,   กระทิง,   สมเสร็จ,   กวาง,   เลียงผา,   ลิงชนิดต่าง  ๆ  และพวกนกชนิดต่าง  ๆ  ฯลฯ
ประโยชน์ของสัตว์   มีดังต่อไปนี้คือ
   1.   ช่วยในการแพร่พันธุ์พืช
   2.   ช่วยในด้านเศรษฐกิจเพราะทำให้มีการค่าผลิตภัณฑ์สัตว์ป่า   เช่น   หนังสัตว์,   น้ำผึ้ง,   งาช้าง,   เขาสัตว์ต่าง  ๆ  ฯลฯ
   3.   ใช้เนื้อเป็นอาหาร
ข้อห้ามข้อบังคับบางประการจากพระราชบัญญัติฉบับนี้ที่ควรทราบมีดังนี้
   สัตว์ป่าสงวนและสัตว์ป่าคุ้มครอง เป็นสัตว์ป่าที่ห้ามล่า พยายามล่า ห้ามค้า ห้ามนำเข้าหรือส่งออก เว้นแต่จะได้รับอนุญาต ผู้ฝ่าฝืนมีโทษจำคุกไม่เกินสี่ปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ห้ามครอบครองสัตว์ป่าสงวนและสัตว์ป่าคุ้มครอง เว้นแต่จะได้รับอนุญาต ผู้ฝ่าฝืนมีโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินสามหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ในกรณีที่สัตว์ที่ครอบครองเป็นสัตว์ที่มาจากการเพาะพันธุ์ที่ไม่ถูกต้อง จะต้องโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ห้ามเพาะพันธุ์สัตว์ป่าสงวนและสัตว์ป่าคุ้มครอง เว้นแต่จะได้รับอนุญาต ผู้ฝ่าฝืนมีโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินสามหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ในกรณีที่การล่าเป็นการล่าเพื่อปกป้องตนเองหรือผู้อื่นหรือทรัพย์สิน หรือเหตุอื่นที่เห็นว่าเป็นการกระทำที่ควรแก่เหตุ ไม่ต้องรับโทษ
การห้ามการครอบครองและห้ามค้า มีผลไปถึงไข่และซากของสัตว์เหล่านั้นด้วย
ห้ามเก็บหรือทำอันตรายรังของสัตว์ ยกเว้นรังนกอีแอ่น (นกแอ่นกินรัง) ซึ่งต้องได้รับอนุญาตเช่นกัน
     การสงวนสัตว์ป่า   เพื่อเป็นการป้องกันการสูญพันธุ์ของสัตว์ป่าบางชนิด   ซึ่งมีพันธุ์ลดน้อยลงไปเรื่อย  ๆ  และในที่สุดก็สูญพันธุ์ไป   รัฐบาลจึงได้ออกพระราชบัญญัติ  ( พ.ร.บ. )   สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า   พ.ศ.  2503   และประกาศใช้บังคับตั้งแต่วันที่  1  มกราคม  2504   เป็นต้นมา   พระราชบัญญัติดังกล่าวได้แบ่งสัตว์ป่าออกเป็น   3   ประเภท
     สัตว์ป่าสงวน    เป็นสัตว์ป่าที่มีพันธุ์เหลืออยู่น้อย   สัตว์ประเภทนี้รัฐบาลห้ามล่าเด็ดขาด   ได้แก่   แรด   กระซู่   โคไพร   ควายป่า   ละมั่ง   สมัน   เนื้อทราย   เลียงผา   และกวางผา
     สัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่   1   เป็นสัตว์ป่าที่มีจำนวนน้อย   เป็นสัตว์ที่มีไว้ประดับธรรมชาติให้สวยงาม   สัตว์จำพวกนี้ไม่ได้ห้ามล่า   แต่มีข้อแม้ว่าจะต้องล่าด้วยการจับเป็นเพื่อนำไปเลี้ยง   เพราะสัตว์จำพวกนี้ตามปรกติคนไม่ต้องการกินเนื้อเป็นอาหาร   เช่น   หมี   สมเสร็จ   ลิงลม   ชะนี   นกตะกรุม   นกยูง   ไก่ฟ้า   นกกระเรียน   นกยางทุกชนิด   นกกวัก   นกขุนทอง   นกเอี้ยง   นกกิ้งโครง   และก่อนจะล่าสัตว์ประเภทต้องได้รับอนุญาตจากอธิการบดีกรมป่าไม้เสียก่อน
     สัตว์ป่าคุมครองประเภทที่   2   เป็นสัตว์ป่าที่คนชอบรับประทานเนื้อเป็นอาหาร   หรือล่าเพื่อกีฬาเพราะการล่าสัตว์บางชนิดเป็นการเสี่ยงซึ่งทำให้เกมมีรสชาติขึ้น    แต่ทางราชการกำหนดเขตหวงห้ามมิให้ล่าเฉพาะบางเขตเท่านั้น   เช่น   บริเวณป่าสงวนพันธุ์สัตว์ป่า   เขตวนอุทยานหรือในวัดวาอารามเป็นต้น   นอกจากนี้ยังห้ามล่าในฤดูผสมพันธุ์   ตัวเมียที่ลูกยังอ่อนเกินไป   หรือกำลังตั้งท้องหรือวางไข่   เพราะถ้าไม่ห้ามอย่างนี้จะทำให้สัตว์ป่าคุ้มครองประเภท   2   สูญพันธุ์เร็ว   สัตว์ประเภทนี้ได้แก่   กระทิงแดง   วัวแดง   กวาง   อีเก้ง   นกปากซ่อม   นกเป็ดน้ำ   ไก่ป่า   เป็นต้น   และก่อนทำการล่าต้องได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมป่าไม้เสียก่อน