เนื้อหาภายในเว็บไซด์
Link เว็บไซด์ อื่น ๆ
 
บทที่ 4 แึคว้นในดินแดนไทย
ยินดีต้อนรับ สู่ สื่อการเรียนรู้ เรื่อง ประวัติศาสตร์การตั้งถิ่นฐานในดินแดนประเทศไทย ครับ .....

แคว้นทวารวดี

            ตั้งขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 11 – 12 สันนิษฐานว่ามีเมืองเก่าคือ อู่ทองและนครชัยศรีโบราณเป็นศูนย์กลางการปกครองในช่วงแรก อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา นอกจากนี้ยังมีเมืองโบราณกระจัดกระจายตามลุ่มแม่น้ำหลายสาย เช่น เมืองคูบัว ราชบุรี ลุ่มแม่น้ำแม่กลอง เมืองศรีเทพ เพชรบูรณ์ บริเวณลุ่มแม่น้ำป่าสัก กลุ่มเมืองเหล่านี้สามารถที่จะติดต่อกับทะเลได้สะดวก มีชาวต่างชาติ เช่น จีน อินเดีย เปอร์เซียและอาหรับ นำเรือเข้ามาค้าขายและตั้งถิ่นฐานชั่วคราว และยังสามารถติดต่อกับเมืองภายในทางน้ำได้ นอกจากนี้ยังติดต่อกับคาบสมุทรทางตอนใต้ และยังมีพื้นดินอุดมสมบูรณ์ ทำให้ผู้คนที่อยู่ภายในที่ไกลจากฝั่งแม่น้ำได้อพยพเข้ามาหาหลักแหล่งทำกิน
            การติดต่อการค้าขายกับต่างประเทศทำให้ได้รับวัฒนธรรมจากพ่อค้าเหล่านั้นมาอีกด้วย เช่น จากอินเดียคือรับเอาพระพุทธศาสนานิกายต่าง ๆ แบบแผน การปกครอง ศิลปวัฒนธรรมนำมาประยุกต์เข้ากับศิลปะพื้นเมือง ศาสนาพุทธมีส่วนส่งเสริมให้เกิดความศรัทธาต่อพระมหากษัตริย์ มีการแบ่งชนชั้นปกครองและชนชั้นที่อยู่ภายใต้การปกครอง รวมทั้งมีการนำภาษาบาลี และภาษาสันสกฤตมาใช้ ศาสนาพุทธนิกายเถรวาท เป็นศาสนาที่ได้รับความนิยมมากในแคว้นนี้ มีการรับศิลปะจากอินเดีย มาผสมผสานกับความเชื่อพื้นฐานท้องถิ่นและพยายามพัฒนาเป็นลักษณะเฉพาะของตนเอง เรียกว่า ศิลปะสมัยทวารวดี
            ศิลปะสมัยทวารวดีที่เหลือให้เห็น เช่น วงล้อพระธรรมจักรและกวางหมอบ หมายถึง พระพุทธเจ้าประทานปฐมเทศนา ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน เมืองพาราณสี พบที่นครชัยศรี และพระพุทธศิลา ท่าประทับนั่งห้อยพระบาท ศิลปะสมัยทวารวดีที่พระปฐมเจดีย์ จังหวัดนครปฐม เป็นต้น
            ลักษณะเด่นของแคว้นทวารวดี คือ เอกลักษณ์ทางศิลปะ การวางผังเมือง
            ความเสื่อมของทวารวดี โดยสรุปสันนิษฐานว่า
             1. เกิดจากการเผยแพร่อิทธิพลของกัมพูชา สมัยอาณาจักรพระนครมในดินแดนภาคอีสานและภาคกลางของประเทศไทย ช่วงพุทธศตวรรษที่ 16
             2. พระเจ้าอนุรุธแห่งพุกามยกทัพมาตีราชธานีของเมืองทวารวดี ทำให้แคว้นนี้ลดความสำคัญลง ในระหว่างพุทธศตวรรษที่ 17 – 18
แคว้นละโว้ ประมาณพุทธศตวรรษที่ 11 – 18