::กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ช่วงชั้นที่ 3 เรื่อง ..การแต่งคำประพันธ์




 
         ประวัติการประพันธ์ 

                      
                ประเทศไทยเรามีภาษาไทยและอักขระไทยเป็นเอกลักษณ์  ประกอบกับด้วย
ความที่คนไทยเรานั้นมีนิสัยประณีต  บรรจงและรักสงบ  นักปราชญ์  นักกวีไทยในสมัยก่อน
จึงได้สรรค์สร้างเอาอักขระไทยและภาษาไทยมาผสมผสานกัน  โดยให้มีความไพเราะ
และเกิดการวิจิตรทางภาษานั้นก็คือ  การประพันธ์  เมื่อการเวลาผ่านไปนักปราชญ์ชาวไทย
ก็ได้พัฒนาการประพันธ์ให้วิจิตรและงดงามมากขึ้น  ดั่งเช่น  คำคล้องจอง  ธรรมดา 
ซึ่งเราอาจะเรียกว่าร่ายโบราณก็ได้  ต่อมาก็เริ่มมีการสัมผัสอักษร  ก่อให้เกิดโคลงและกลอน
เราได้รู้จักเอาของอินเดียบ้าง  บทสวดบ้างมาประยุกต์จนเกิดกาพย์ขึ้นมา  รู้จักการใช้สระ
เสียงหนัก-เบา  ก่อให้เกิดฉันท์  และที่สำคัญที่สุดคือการประยุกต์สิ่งของที่มีอยู่เดิม  ทำให้
เกิดลิลิตขึ้นมา

    laythai   ความหมายการประพันธ์  
  
                    คำว่าประพันธ์มาจากภาษาบาลีว่า  ปพนธ  และภาษาสันสกฤตที่ว่า ปรพ.นธ
ซึ่งหมายถึงการร้องกรอง  การผูกถ้อยคำเป็นเชิงวรรณคดี

                                       
หน้า    | | | | | | | |
 
จัดทำโดย
นางณุชรี   อ่อนน้ำคำ   อาจารย์ที่ปรึกษา
นายทีปกร  กล้าเดช   นายใกล้ชิด   แก้วหมั้น   นางสาวสุจิตรา ชวนกระโทก
โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์นางรอง จ.บุรีรัมย์