::กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ช่วงชั้นที่ 3 เรื่อง ..การแต่งคำประพันธ์




  
 

                      
         ๑. การปรากฏของร้อยกรองสมัยสุโขทัย

                   การปรากฏข้อความในศิลาจารึกหลักที่ 1 กล่าวถึงการละเล่นในสมัยนั้นว่า
” …เสียงพาทย์  เสียงพิณ  เสียงเลื่อน  เสียงขับ  ใครจักมักเล่น  เล่น  ใครจักมักหัว  หัว
ใครจักมักเลื่อน  เลื่อน..”  ในสมัยสุโขทัยนี้มีการขับอยู่แล้วและถ้อยคำที่นำมาขับนั้นย่อม
มีรูปแบบเฉพาะ  หรือไม่มีรูปแบบ  แต่อาศัยจังหวะการเอื้อนทอดเสียงให้ไพเราะ 
มีสัมผัสคล้องจองกันตามแบบฉบับร้อยกรองไทย  ซึ่งก่อนหน้านั้นมีเพลงพื้นบ้าน  ทำนอง
ต่างๆเกิดขึ้นมาก่อนก็ได้  แสดงว่าร้อยกรองของไทยเกิดขึ้นแล้วก่อนสมัยสุโขทัย


         ๒. รูปแบบของร้อยกรองสมัยสุโขทัย

                   จะมีรูปแบบคำประพันธ์ที่ไม่ชัดเชน  แต่จะมีบางวรรคที่ร้อยสัมผัสใน
ลักษณะร้อยกรอง  เช่น  …เมืองสุโขทัยนี้ดี  ในน้ำมีปลา  ในนามีข้าว…  หรือออกมา
ในรูปของการเล่นคำซ้ำ  เช่น  …เบื้องตะวันออกเมืองสุโขทัยนี้  มีพิหาร  มีปู่ครู 
มีทะเลหลวง  มีป่าหมากป่าพลู  มีไร่มีนา… เพราะฉะนั้นจึงน่าจะสรุปได้ว่าร้อยกรอง
ที่ปรากฏในสมัยโบราณและสมัยสุโขทัยนั้นยังไม่มีรูปแบบที่แน่นอน  แต่ก็ถือได้ว่า
มีคำร้อยกรองของไทยเกิดขึ้น  และถ่ายทอดกันในรูปแบบของเพลงพื้นบ้าน

 
 
จัดทำโดย
นางณุชรี   อ่อนน้ำคำ   อาจารย์ที่ปรึกษา
นายทีปกร  กล้าเดช   นายใกล้ชิด   แก้วหมั้น   นางสาวสุจิตรา ชวนกระโทก
โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์นางรอง จ.บุรีรัมย์