ผลงาน (ละเอียด)

นิทานพระไชยสุริยา

                                  ท่านสุนทรภู่แต่งขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๓๘๓ - ๒๓๘๕ ขณะที่บวชเป็นพระอยู่ทีวัดเทพธิดาราม ท่านแต่งเป็นกาพย์ซึ่งแทรกความรู้เกี่ยวกับภาษาไทย ในเรื่องของมาตราตัวสะกดแม่ต่าง ๆ เช่น แม่กก กง กน กด กบ และเกย เป็นต้น นอกจากนั้นยังสอดแทรกคติธรรมต่าง ๆ ที่เป็นประโยชน์อีกด้วย

                                  ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำรัสให้พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) แต่งตำราภาษาไทยขึ้น ท่านได้นำกาพย์พระไชยสุริยามาแทรกไว้ในหนังสือมูลบท บรรพกิจ ซึ่งเป็นแบบเรียนเล่มแรกในทั้งหมด ๖ เล่ม

                                  พระไชยสุริยาเป็นเรื่องราวของพระไชยสุริยากษัตริย์ครองเมืองด้วยความสงบเรียบร้อยมาตลอด จนกระทั่งวันหนึ่งมีน้ำท่วมจนบ้านเมืองล่มสลายไป พระไชยสุริยาพร้อมกับนางสุมาลีพระมเหสีและนางกำนัลหนีลงเรือ แต่ก็ถูกพายุพัดจนเรือแตก คลื่นซัดพระไชยสุริยากับพระนางสุมาลีเข้าฝั่ง ทั้งสองต้องเดินทางอยู่กลางป่าจนพบกับฤาษีตนหนึ่ง ฤาษีได้บอกถึงสาเหตุที่ทำให้บ้านเมืองพังพินาศว่า ด้วยข้าราชสำนักทั้งหลายประพฤติชั่ว รับสินบนไม่รักษาความยุติธรรม ฟ้าดินจึงลงโทษให้ได้รับความเดือดร้อน ฤาษีได้แนะนำให้พระไชยสุริยา และพระนางสุมาลีรักษาศีลปฏิบัติธรรม ต่อมาทั้งสองพระองค์ได้ออกบวชและบำเพ็ญธรรมจนสิ้นพระชนม์ชีพ ดังจะคัดมาเป็นตอนของแม่กงมาให้อ่าน ดังต่อไปนี้

 

  กลางไพรไก่ขันบรรเลง  ฟังเสียงเพียงเพลง  ซอเจ้งจำเรียงเวียงวัง 

  ยูงทองร้องกระโต้งโห่งดัง  เพียงฆ้องกลองระฆัง  แตรสังข์สังสดาลขานเสียง 

  กะลิงกะลางนางนวลนอนเรียง  พระยาลอคลอเคียง  แอ่นเอี้ยงอีโก้งโทงเทง 

  ค้อนทองเสียงร้องป๋องเป๋ง  เพลินฟังวังเวง  อีเก้งเริงร้องลองเชิง 

  ฝูงละมั่งฝังดินกินเพลิง  คางแข็งแรงเริง  ยืนเบิ่งบึ้งหน้าตาโพลง 

  ป่าสูงยูงยางช้างโขลง  อึงคะนึงผึงโผง  โยงกันเล่นน้ำคล่ำไป 

 

 

หน้าหลัก

นิทานโคบุตร นิทานพระไชยสุริยา นิทานลักษณวงศ์ นิทานสิงหไตรภพ นิทานพระอภัยมณี