นาฏยศัพท์ที่ใช้ฝึกประกอบการรำ

นาฏยศัพท์เป็นคำสัพท์ที่ใช้เฉพาะในวงการนาฏศิลป์ เป็นศัพท์เฉพาะที่ใช้เรียกท่าทางที่ปฏิบัติ
หรือกิริยาอาการต่างๆ ที่ปฏิบัติเกี่ยวกับนาฏศิลป์

นาฏยศัพท์ที่นักเรียนควรทราบและฝึกปฏิบัติในชั้นนี้ เพื่อฝึกท่าำให้สอดคล้องเกี่ยวข้องกับกิจกรรม
ในบทต่อๆไป มีดังนี้

นาฏยศัพท์ี่เกี่ยวกับการใช้มือประกอบท่ารำ

นาฏยศัพท์เกียวกับการใชมือประกอบท่ารำ ได้แก่
1. ล่อแก้ว ลักษณะคล้ายการจีบมือ แต้ใช้นิ้วกลางมาแตะที่ข้อที่ 1 ของนิ้วหัวแม่มือ หักข้อมือ
เข้าหาลำแขน นิ้วที่เหลืออีก 3 นิ้งกรีดเหยียดตึง ท่าล่อแก้วที่งดงามมีข้อปฏิบัติคล้ายจีบ คือ
การหักข้อมือเข้าหาลำแขนให้มากๆ

2. ฉายมือ ซึ่งจะการะทำด้วยมือข้างใดก็ได้ เริ่มด้วยการแบมือตะแคงระดับเสมออก งอข้อศอก
เอียงศรีษะไปในทางตรงข้ามกับมือข้างที่ฉาย การฉายมือที่งดงามขณะแทงปลายนิ้วของมือข้างที่ฉายออก
ไปข้างหน้านั้น ฝ่ามือยังคงตะแคงอยู่กระทั่งแขนค่อยๆ เหยียดตึงออกไปก่อนแล้วจึงแหงนท้องขึ้นใหลำแขน
ลาดลงอยู่ในระดับสะโพกและฝ่ามือยังตะแคงอยู่เช่นเดิม

นาฏศัพท์เกี่นวกับการใช้เท้าประกอบท่ารำ

นาฏยศัพท์เกี่ยวกับการใช้เท้าประกอบท่ารำ ได้แก่

1. กระดกเท้าในขณะนั่ง เป็นการปฏิบัติในขณะนั่งคุกเข่า วิธีกระดกเท้าจะต้องขยับเข่าข้างใดข้างหนึ่งทอด
เฉียงไปทางด้านข้าง ยกเท้าขึ้น หักข้อเท้าลงมากๆ เพื่อให้ปลายนิ้วเท้าชี้ลงพื้น ลำตัวตั้งตรงศีรษะเอียงไป
ทางด้านที่เท้ากระดก มือทั้ง 2 ข้างยกมาเท้าเอว การกระดกเท้าของตัวพระและตังนางปฏิบติเหมือนกัน

2. ซอยเท้า เป็นการปฏิบัิติโดยวางเท้าทั้งสองให้เสมอกัน แล้วยกส้นเท้าขึ้น เพื่อให้งดงามจึงย่อเข่าลง
เล็กน้อยแล้วย่ำด้วยปลายเท้าทั้ง 2 ข้างสลับกัน การซอยเท้าที่งดงามควรซอยเท้่ค่อนข้างเร็วและมีความถี่
เสมอกันตลอด โดยพยายามทิ้งน้ำหนักตัวลงขาทั้งสองเท่าๆกัน เราสามารถซอยเท้าอยู่กับที่หรืือเคลื่อนที่ก็ได้
แต่ต้องระวังให้เท้าทั้ง 2 ข้างเรียงเสมอกันตลอดเวลา การซอยเท้าเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า เก็บเท้า