การปฏิรูปการศึกษา


การศึกษาของไทยในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ก่อนการปฎิรูปการศึกษานั้นไม่มีหน่วยงานใด
ที่มีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรงในการจัดการศึกษาจึงเป็นการศึกษแบบไม่เป็นธรรมและไม่ได้ให้ความสำคัญ
ต่อการศึกษามากนั้น สถานที่ให้การศึกษาในสมัยก่อน ได้แก่ วัด เป็นสถานที่อบรมวิชาความรู้แก่เด็กชาย
บ้านจะอบรมวิชาความรู้แก่เด็กหญิง ผู้ที่ทำหน้าที่อบรมสั่งสอนเยาวชนในสมัยโบราณ ได้แก่ พระสงฆ์
และบรรพบุรุษที่มีความรุ้ทางวิชาช่างในสาขาต่างๆ ส่วนใหญ่อบรมสั่งสอนถ่ายทอดโดยการฝึกฝนและ
ปฏิบัติอยู่ในวงจำกัด ทำให้วิทยาการต่างๆ ของไทยจะอยู่ในวงแคบ
สรุปการศึกษาในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีจุดประสงค์เพื่อ
๑. ศึกษาหลักธรรมเบื้องต้น กล่อมเกลาจิตใจ ปลูกฝังให้เป็นคนดี มีคุณธรรม
๒. ศึกษาวิชาชีพเพื่อนำไปประกอบอาชีพ
๓. ศึกษาวิชาที่สำคัญสำหรับลูกผู้ชาย คือ การต่อสู้ การใช้อาวุธ โหราศาสตร์ และไสยศาสตร์
๔. ศึกษาวิชาทางภาษาศาสตร์ ทั้งภาษาไทย ภาษาบาลี-สันสกฤต
ตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ การศึกษาได้ทวีความสำคัญมากเพิ่มขึ้น แต่การขยายตัวทาง
การศึกษาอยู่ในวงจำกัดเพียงจัดให้มีการศึกษาแก่บุตรหลานในกลุ่มชนชั้นปกครองเท่านั้น

 

ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ประวัติศาสตร์การเมืองไทยในสมัยรัชกาลที่ ๔- พ.ศ.๒๔๕๓