การท่องกลอนสุภาพ การท่องกาพย์ยานี11 การท่องโคลงสี่สุภาพ

บทอาขยาน(ช่วงชั้นที่ 2)

พฤษภกาสร
ปากเป็นเอก เลขเป็นโท
ตนเป็นที่พึ่่งแห่งตน
ผู้รู้ดีเป็นผู้เจริญ
ผู้ชนะ
เป็นมนุษย์หรือเป็นคน
วิถีเด็กไทย
ฟังใดได้รู้เรื่อง
ดวงตะวัน

 

 

 

ขุนช้างขุนแผน

ตอน กำเนิดพลายงาม

(กลอนเสภา)

  แม่รักลูกลูกก็รู้อยู่ว่ารัก คนอื่นสักหมื่นแสนไม่แม้นเหมือน

จะกินนอนวอนว่าเมตตาเตือน

แม่วันทองของลูกจงกลับบ้าน

จะก้มหน้าลาไปมิได้กลัว

นางกอดจูบลูบหลังแล้วสั่งสอน

พ่อไปดีศรีสวัสดิ์กำจัดภัย

ลูกผู้ชายลายมือนั้นคือยศ

แล้วพาลูกออกมาข้างท่าเกวียน

ลูกก็แลดูแม่แม่ดูลูก

สะอื้นร่ำอำลาด้วยอาลัย

เหลียวหลังยังเห็นแม่แลเขม้น

แต่เหลียวเหลียวเลี้ยวลับวับวิญญาณ

จะจากเรือนร้างแม่ไปแต่ตัว

เขาจะพาลว้าวุ่นแม่ทูนหัว

แม่อย่ามัวหมองนักจงหักใจ

อำนวยพรพลายน้อยละห้อยไห้

จนเติบใหญ่ยิ่งยวดได้บวชเรียน

เจ้าจงอตส่าห์ทำสม่ำเสมียน

จะจากเจียนใจขาดอนาถใจ

ต่างพันผูกเพียงว่าเลือดตาไหล

แล้วแข็งใจจากนางตามทางมา

แม่ก็เห็นลูกน้อยละห้อยหา

โอ้เปล่าตาต่างสะอื้นยืนตะลึง

       
     
พระสุนทรโวหาร (ภู่)
      ฟังเสียง