าษาที่ใช้ในการสื่อสารของบุคคลในสังคม นอกจากจะสื่อความรู้ ความคิด ความรู้สึก จินตนาการ และทัศนคติแล้ว
             ภาษายังเป็นสื่อสร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างบุคคลด้วย การใช้ภาษาจึงต้องคำนึงถึงโอกาส กาลเทศะและระดับของ
             บุคคลด้วยภาษาที่ใช้ในการสื่อสารของคนเรา แบ่งเป็น ๒ ประเภท
                  
๑. วัจนะภาษา (วัด-จะ-นะ-พา-สา) เป็นภาษาที่ใช้พูดหรือเขียนทั่วๆ ไป
                  
๒. อวัจนภาษา (อะ-วัด-จะ-นะ-พา-สา) เป็นภาษาที่ใช้ท่าทงเพื่อสื่อสารกับผู้อื่น เช่น กวักมือ หมายถึง
            ให้เข้ามาใกล้ๆ ผงกศีรษะ หมายถึง การยอมรับ เป็นต้น
            
ภาษาไทยเป็นภาษาที่มีวัฒนธรรมในการใช้ภาษา จึงต้องมีการเปลี่ยนระดับภาษาให้เหมาะสมกับกาลเทศะและบุคคล
            ซึ่งภาษาไทยแบ่งออกเป็น ๓ ระดับ ดังนี้
                 
๑) ภาษาแบบเเผน หมายถึง ภาษาที่ยอมรับกันว่าเป็นภาษาที่ถูกต้อง จะใช้ในระดับพิธีการและระดับทางการ
                     เช่นใช้ในการเขียนรายงาน ใช้ในการประชุมหรืออภิปราย เป็นต้น

                 
๒) ภาษากึ่งเเบบเเผน หมายถึง ภาษาที่ถูกต้องแช้ในระดับกึ่งทางการหรือไม่เป็นทางการ เช่น การพูดของ
                     พิธีกรรายการต่างๆ การเขียนข่าว หรือบทความในหนังสือพิมพ์ เป็นต้น

                 
๓) ภาษาปาก หมายถึง ภาษาที่เป็นภาษาพูดมากกว่าภาษาเขียน เช่น ภาษาที่ใช้พูดกันในชีวิตปีจำวัน
                     ภาษาที่ใช้กับเพื่อนสนิท เป็นต้น

        ตัวอย่าง ภาษาไทยทั้ง ๓ ระดับ

                        ภาษาแบบเเผน                  ภาษากึ่งแบบเเผน                 ภาษาปาก
                         
ข้าพเจ้า                            ดิฉัน กระผม  หนู                      กู ข้า อั๊ว
                              
ศีรษะ                                     หัว                                        กบาล
                              
รับประทาน                               กิน                                      ยัด หม่ำ
                                    
มาก                                     มากมาย                             เยอะเเยะ ถมถืด
                                       
บิดา                                      คุณพ่อ                              พ่อ เตี่ย ป๋า เเด๊ดดี้
                                   
มารดา                                    คุณเเม่                             เเม่ หม่าม้า มามี้
                             
ดื่มสุรา                             ดื่มเหล้า กินเหล้า              ถองเหล้า ซัดเหล้า
                            
หม่อมราชวงศ์ (ชาย)                    คุณชาย                                หม่อม
                             
นาย... นาวสาว...                          คุณ...                              ไอ้...  อี...