อาหารภาคอีสาน

   

Homeคณะผู้จัดทำอาหารของตกแต่งท่องเที่ยว ๔ ภาคประเพณีไทย ๔ ภาคการละเล่นไทย
อาหารภาคเหนือ 
อาหารภาคกลาง 
อาหารภาคอีสาน 
อาหารภาคใต้ 

 

 

     ภาคอีสานอาจจะร่ำรวยเรื่องอารยะธรรม วัฒนธรรมซึ่งสั่งสมกันมานานนับหลายพันปี อาหารอีสาน เป็นอาหาอีกประเภทหนึ่งซึ่งกล่าวได้ว่ามีชื่อเสียงและรสชาติที่ล้ำลึก และอาจกล่าวได้ว่าเป็นอาหาร ที่ฮิตติดปากคนไทยมากที่สุด และสามารถรับประทานได้ทุกเวลาทุกสถานที่ไม่ว่าจะเป็นส้มตำ ไก่ย่าง ข้าวเหนียว ลาบ ซกเล็ก ต้มแซบ เสือร้องไห้ เนื้อแดดเดียว ตลอดจนอาหารสำรับประเภทที่เรียก กันว่า ข้างพาแลง อันมีปลานึ่ง ผักต้ม และน้ำพริกแจ่วเป็นอาหารหลักสำคัญที่ทำให้อาหารทั้งภภูมิภาค นี้มีชื่อเสียงติดใจทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ อาหารภาคอีสาน  (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)   มีรสชาติเด่น  คือ  รสเค็มจากน้ำปลาร้า รสเผ็ดจากพริกสด พริกแห้ง รสเปรี้ยวจาก ผักพื้นบ้าน เช่น มะขาม  มะกอก อาหารส่วนใหญ่มีลักษณะแห้ง ข้น มีน้ำขลุกขลิก แต่ไม่ชอบ  ใส่กะทิ   คนอีสานใช้ปลาร้าเป็นเครื่องปรุงอาหารแทบทุกชนิด  เช่น ซุปหน่อไม้  อ่อม  หมก  น้ำพริกต่างๆ  รวมทั้งส้มตำ

        อาหารอีสานที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย ได้แก่ ปลาร้าบ้อง อุดมด้วยพืชสมุนไพร เช่น  ข่า ตะไคร้ หอมแดง กระเทียม ใบมะกรูด มะขามเปียก หรืออย่างแกงอ่อม ที่เน้นการใช้ผัก หลายชนิดตามฤดูกาลเป็นหลัก รสชาติของแกงอ่อมจึงออกรสหวาน ของผักต่างๆ รสเผ็ดของพริก กลิ่นหอมของเครื่องเทศและผักชีลาวหรืออย่างต้มแซบ ที่มีน้ำแกงอันอุดมด้วยรสชาติและกลิ่นหอมของเครื่องเทศและผักสมุนไพรเช่นกัน

      อีสาน.... เป็นดินแดนที่แห้งแล้งกันดารที่สุดของประเทศไทย  บทเพลงของดินแดนอีสานจึงมักบรรยายถึงความทุกข์ยากแสนเข็ญ  นาแล้ง ข้าวกล้าเก็บเกี่ยวได้ไม่พอกิน หลาย ๆ ครอบครัวจึงต้องทิ้งเมีย  ทิ้งลูก มุ่งหน้ามาเป็นกรรมกรขายแรงงานในเมือง

     แม้ว่าอีสานจะอดอยากเพียงไร  ชาวบ้านก็ต้องดิ้นรนหาอาหาร เพื่อดำรงชีวิตกันต่อไป  อาหารพื้นเมืองของชาวบ้านแถบอีสานจึงมีอาหารพวกแมลงหลายชนิด  ไม่ว่าจะเป็น จิ้งหรีด มดแดง  ตั๊กแตน  จักจั่น  ดักแด้  แมงกุดจี่  แมงกินูน  ฯลฯ  แม้ว่าหลาย ๆ คนได้ยินแล้ว เกิดความรู้สึกแตกต่างกับไป  แต่แมลงเหล่านี้คือแหล่งโปรตีนที่หล่อเลี้ยงชีวิตเด็กๆ ชาวอีสานให้เติบโตขึ้นมาได้ อาหารอีสานนอกจากจะมีแมลงแล้ว  ยังใช้เนื้อสัตว์ที่หาได้ในท้องถิ่นเป็นส่วนประกอบของอาหาร  เช่น  ปลา  ซึ่งจะรับประทานตั้งแต่เป็นลูกปลาเรียกว่า  ปลาลูกครอก ( ลูกปลาช่อน )  จนปลาตัวโต  กบ ก็เช่นเดียวกันรับประทานตั้งแต่ลูกกบ ซึ่งเรียกว่า  ฮวก  คือ ลูกอ๊อดที่กำลังจะกลายเป็นกบ เริ่มมีขา แต่ก็ยังมีหาง ทางอีสานเรียกว่า ฮวก  กุ้งฝอย  อึ่งอ่าง  ปูนา  หอยโข่ง  หอยขม  สัตว์อื่น ๆ เท่าที่หาได้  เช่น  กระต่าย  หนูนา  แย้  กิ้งก่า  งู  จนกระทั่งนกต่าง ๆ ไก่ เป็ด หมู เนื้อ บ้าง

     คนอีสานจะรับประทานข้าวเหนียวเป็นอาหารหลัก  และโดยทั่วไปจะนึ่งข้าวเหนียวด้วยหวด    คนอีสานจะต้องแช่ข้าวเหนียวดิบกับน้ำพอท่วมไว้ตอนกลางคืน  พอรุ่งเช้าจะนำหม้อทรงกระบอกใส่น้ำตั้งไฟ  กะให้น้ำอยู่ต่ำกว่ากัน หวด  พอน้ำเดือด  จะสงข้าวเหนียวไว้  ไอน้ำที่พุ่งขึ้นมาจะทำให้ข้าวเหนียวสุก  และมีกลิ่นหอมของไม้ไผ่ติดมาด้วย  พอข้าวเหนียวสุก  ใช้ไม้พายกลับข้าวเหนียวข้างล่างขึ้นมาด้านบน  แล้วปิดฝาไว้  ข้าวเหนียวก็จะสุกทั่วกัน

 

 

จัดทำโดย
นางสาวอุษา เอื้อจิตราเจริญ
นางสาวณัฎฐา พลพละวัฒน์
นางสาวมยุรี สวนประเสริฐ
นางสาววรพร แสนจันดี
โรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย กรุงเทพฯ
Copyright(c) 2006 Usa Aujittracharoen Natta Ponparawat Mayuree Suanprasert Woraporn Sanjandee All rights reserved

จำนวนผู้เข้าใช้งาน
ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2549

thaigoodview.com Version 13.0
บริหารและจัดการโดยทีมงานชาวมัธยมศึกษาและประถมศึกษา
e-mail: webmaster@thaigoodview.com