dia_pink.gif

ภาคเหนือ

dia_pink.gif

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

dia_pink.gif

ภาคตะวันออก

dia_pink.gif

ภาคกลาง

dia_pink.gif

ภาคใต้

dia_pink.gif

ภาคตะวันตกเฉียงใต

dia_pink.gif

ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ

dia_pink.gif

 เขตปกครองพิเศษ

หน้าหลัก

ผู้จัดทำ

ประวัติศาสตร์จีน

ภูมิศาสตร์จีน

เมืองและมณฑล

เหอเป่ย

                               ตั้งอยู่ระหว่างที่ราบสูงมองโกเลียในและที่ราบภาคเหนือของประเทศ เป็นมณฑลที่อยู่ล้อมรอบนครสำคัญคือ ปักกิ่ง และเทียนจิน ทิศเหนือติดต่อกับมณฑลเหลียวหนิง และมองโกเลียใน ทิศตะวันออกติดซานซี ใต้ติดกับเหอหนันและซานตง ทิศตะวันออกติดกับทะเลป๋อไฮ่ มีชายฝั่งทะเลยาว 487 กิโลเมตร รวมพื้นที่มณฑล 190,000 ตร.กม

                ภูมิประเทศ

                                ลักษณะภูมิประเทศแบ่งเป็นที่ราบสูง ที่ราบและเทือกเขาสูง บริเวณเทือกเขาเยี่ยนซัน และไท่หังซัน เป็นที่ราบสูงซึ่งมีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 1,200-1,500 เมตร กินพื้นที่ราว 8.5% ของพื้นที่ทั้งมณฑล ส่วนเทือกเขาเตี้ยๆที่มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลไม่เกิน 200 เมตร มีพื้นที่เป็น 48.1% ส่วนที่เป็นที่ราบเหอเป่ยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบภาคเหนือของประเทศมีพื้นที่ 43.4% ของพื้นที่ทั้งมณฑล

                ภูมิอากาศ

                                มีสภาพอากาศแบบมรสุมเขตอบอุ่นภาคพื้นทวีป แบ่งเป็น 4 ฤดูชัดเจน ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 300-800 มิลลิเมตร/ปี อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 3-27 องศาเซลเซียส

                ประชากร                       

                                67.44 ล้านคน (ผลสำรวจอย่างเป็นทางการเมื่อ มีนาคม 2001) เหอเป่ยมีประชากรชาวฮั่นถึง 96% ของประชากรทั้งมณฑล ส่วนที่เหลือเป็นชนชาติส่วนน้อย 53 กลุ่ม อาทิ แมนจู มุสลิม มองโกล จ้วง เกาหลีเหนือ แม้ว ถู่เจีย เป็นต้น ปัจจุบัน ในมณฑลเหอเป่ยมีเขตปกครองตนเองของชนส่วนน้อยถึง 6 เขต       

                                ปี 2004 จำนวนประชากรในมณฑลเหอเป่ย 68.08 ล้านคน เป็นชาย 34.79 ล้านคน เป็นหญิง 33.29 ล้านคน  อัตราการเกิด 11.98%  อัตราการตาย 6.19%

                ระดับการศึกษา

                                ปี 2004 ทั่วเหอเป่ยมีการรับนักศึกษาใหม่ระดับปริญญาโท 6,491 คน เพิ่มขึ้น 29.3%  กำลังศึกษาอยู่ 14,932 คน มีโรงเรียนระดับมัธยม 87 โรง รับนักเรียนได้ 239,000 คน เพิ่มขึ้น 17.1%

                 เศรษฐกิจ

                                ปี 2003 เหอเป่ยสามารถทำลายสถิติผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ทะลุ 700,000 ล้านหยวน สูงสุดนับตั้งแต่ปี 1998 เป็นต้นมา เท่ากับ 709,540 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 11.6% จีดีพีเฉลี่ยต่อหัว 10,508 หยวน เพิ่มขึ้น 10.9%

                                ปี 2004 มีมูลค่าจีดีพีเท่ากับ 883,690 ล้านหยวน เพิ่มขึ้น 12.9% จีดีพีเฉลี่ยต่อหัว เท่ากับ 13,017 หยวน เพิ่มขึ้น 12.2%

                 เกษตรกรรม

                                ด้านตะวันออกของเหอเป่ยเป็นแหล่งปลูกพืชผลหลากหลายได้แก่ ข้าวสาลี ฝ้าย ข้าวโพด ยาสูบ ถั่ว และงา ด้านตะวันตกเป็นพื้นที่ภูเขาไท่หังซัน ที่นอกจากสามารถผลิตข้าวสาลีและปลูกธัญพืชอื่นๆแล้ว ยังสามารถปลูกต้นวอลนัท ต้นพลัม และผลไม้หลากหลายชนิด นับว่าเหอเป่ยเป็นหนึ่งในยักษ์ใหญ่ที่ผลิต ข้าว ฝ้าย และน้ำมัน 1 ใน 7 ของผลผลิตฝ้ายทั่วประเทศมาจากมณฑลเหอเป่ย และส่งออกพืชสมุนไพรทางยาอีกกว่า 20 ชนิด การเกษตรเป็นแบบพึ่งพาเทคโนโลยีที่ทันสมัยอย่างกว้างขวาง

                                มณฑลเหอเป่ยจึงเป็นแหล่งคลังเสบียงอาหาร ฝ้าย และน้ำมัน อีกทั้งมีการพัฒนาให้เป็นแหล่งของเศรษฐกิจพิเศษ ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม โดยมีการนำเทคโนโลยีชีวภาพ และเทคโนโลยีสารสนเทศ มาใช้ในกิจกรรมด้านเกษตรกรรม เพื่อพัฒนารูปแบบการผลิตแบบดั้งเดิมให้ก้าวหน้าทันสมัยขึ้น

                                ปี 2004 มีปริมาณผลผลิตธัญญาหารรวม 24.80 ล้านตัน เพิ่มขึ้น 3.9%

                อุตสาหกรรม

                                อุตสาหกรรมหลักมี 5 ประเภทได้แก่ อุตสาหกรรมผลิตเวชภัณฑ์ยา หลอมโลหะ วัสดุก่อสร้าง เครื่องจักรกล และผลิตภัณฑ์อาหาร นอกจากนี้ยังมีอุตสาหกรรมสิ่งทอและอุตสาหกรรมเบาต่างๆซึ่งเป็นอุตสาหกรรมในท้องถิ่นที่สำคัญ และปัจจุบันมีการส่งเสริมการอบรมบุคลากรเพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมด้านต่างๆ เช่น เทคโนโลยีสารสนเทศ พันธุวิศวกรรม การผลิตวัสดุใหม่ รวมถึงเทคโนโลยีประหยัดพลังงาน เหล่านี้มีผลิตภัณฑ์หลากหลายชนิดที่สร้างชื่อเสียงในระดับประเทศ และบางยี่ห้อติดอันดับโลกด้วย อาทิ ผลิตภัณฑ์ยาปฏิชีวนะ วัสดุฟิล์ม จอภาพแอลซีดี กระจก แบตตารี่ เป็นต้น

                                ทั้งนี้เหอเป่ยเป็นแหล่งผลิตยาปฏิชีวนะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเป็นอันดับสองในตลาดโลก และเป็นฐานผลิตฟิล์มไวแสงสูงยี่ห้อดังของจีน 'Lucky' ซึ่งติดอันดับหนึ่งในสี่ฐานการผลิตที่มีศักยภาพของโลก

                การค้า

                                มณฑลเหอเป่ยบรรลุความสำเร็จในการวางระบบเครือข่ายตลาด เชื่อมโยงตลาดในตำบล อำเภอ หัวเมือง และเมืองหลักต่างๆในมณฑลเป็นวงกว้างขึ้น เกิดเป็นโครงสร้างตลาดขนาดเล็กใหญ่ ระดับต่ำ กลางและสูง อีกทั้งมีรูปแบบแตกต่างๆกัน  เนื่องจากเหอเป่ยมีการร่วมมือกับนครหลวงปักกิ่ง และนครเทียนจินในการผนึกกำลังทางเศรษฐกิจ เป็น'เขตเศรษฐกิจจิงจินจี้' (จิง-ปักกิ่ง จิน-เทียนจิน จี้-เหอเป่ย) จึงกลายเป็นตลาดของกลุ่มผู้บริโภคขนาดใหญ่กว่า 120 ล้านคน คิดเป็นสัดส่วนมากที่สุดในประเทศ ถึงกว่า 10% ของปริมาณรวมในตลาดของจีนแผ่นดินใหญ่

                                นอกจากนี้ มณฑลเหอเป่ยยังเป็นชุมทางการระบายและขนส่งสินค้า และช่องทางขนส่งออกสู่ทะลที่สำคัญในภาคเหนือ ตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ

 

 

 Copyright(c) 2006 Mrs.Pornphan Vnitchhattakij Mrs.Uraiwan Saelim Mrs.Natha Vijintanasan.All rights reserved.

 จำนวนผู้เข้าใช้งาน
ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2549

thaigoodview.com Version 13.0
บริหารและจัดการโดยทีมงานชาวมัธยมศึกษาและประถมศึกษา
e-mail: webmaster@thaigoodview.com