เครื่องแต่งกาย

Homeผู้จัดทำประวัตินาฏศิลป์ไทยที่มาของนาฏศิลป์ประเภทของนาฏศิลป์ไทยเครื่องแต่งกาย
โขน 
ละคร 
ชุดเบ็ดเตล็ด 

 

 

 

   ประวัติการแต่งกายนาฏศิลป์ไทย

          การแต่งกาย ยืนเครื่อง ถือเป็นการการแต่งกายหลักที่ใช้ในการแสดโขน และัละครรำ มีที่มาจากพวกละครนอก ในสมัยอยุธยาตอนต้น ที่มักเล่นเรื่องราวเกี่ยวกับเทวดาหรือกษัตริย์ จึงมีการสร้างเครื่องแต่งกายเลียนแบบเครื่องต้น ของพระมหากษัตริย์มาใช้แต่งตัว นายโรง ซึ่งเล่นเป็น ตัวเอก โดยเรียกกันว่า ตัวยืนเครื่อง ส่วนเครื่องแต่งกายนั้นได้ถูกเรียกว่า ยืนเครื่อง

          สมัยอยุธยา ตอนต้น มีหลักฐานคำว่า ยืนเครื่อง ที่เป็นลายลักษณ์อักษรอยู่ใน กฏหมายศักดินาพลเรือน การแต่งกายมียืนเครื่อง นุ่งสนับ้พลาเชิงกรอมถึงข้อเท้า นุ่งผ้าจีบโจงหางหงส์ สวมเครื่องอาภรณ์กับตัวเปล่า ไม่ใส่เสื้อ ศรีษะสวมเทริด ซึ่งใกล้เคียงกับองค์ประกอบต่างๆในตำราราโชประโภค ที่เป็นตำราเครื่องทรง

       สมัยอยุธยาตอนปลาย  ได้มีละครผู้หญิงของหลวง เกิดขึ้น จึงการเปลี่ยนแปลงลักษณะของการแต่งกายยืนเครื่องให้เหมาะกับ นางรำของหลวง โดยให้ นุ่งสนับเพลาชักเชิงถึงเหนือน่อง นุ่งผ้าลดเชิงลงมาถึงเข่าไม่หยักรั้งอย่างเดิม

 

                                                                                                                                       

  

จัดทำโดย
ครูพนมฉัตร ศรีเจริญสุข และ ครูอิศรานุวัฒน์  พานพุฒ  โรงเรียนจำนงค์วิทยา เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร 10400
copyright(c) 2008 Mr. panomchat ,Mr. isaranuwat All rights reserved.

จำนวนผู้เข้าใช้งาน
ตั้งแต่วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2551

บริหารและจัดการโดยทีมงานชาวมัธยมศึกษาและประถมศึกษา
e-mail: webmaster@thaigoodview.com