สังข์ทอง ๖

 

Homeเรื่องราวส่วนตัวบทนำไกรทองสังข์ทองมณีพิชัยคาวีไชยเชษฐ์สังข์ศิลป์ไชยบทสรุปสุดท้ายขอขอบคุณ
สังข์ทอง ๒ 
สังข์ทอง ๓ 
สังข์ทอง ๔ 
สังข์ทอง ๕ 
สังข์ทอง ๖ 
สังข์ทอง ๗ 

 

                   ความโลภในเกียรติยศชื่อเสียงและอำนาจในที่นี้หมายถึง  นางจันทา  ซึ่งไม่พอใจเพียงแค่ตำแหน่งพระสนมเอก  แต่หวังจะเป็นพระมเหสี  เมื่อทราบว่าท้าวยศวิมลประกาศว่าจะให้ผู้ใดก็ตามที่ประสูติพระโอรสและให้พระโอรสขึ้นครองเมืองต่อไป  เมื่อนางทราบว่าโหรได้ทำนายว่าพระโอรสจะประสูติแต่พระครรภ์นางจันท์เทวี  ส่วนตนเองจะให้ประสูติกาลพระธิดาก็มีความริษยา  จึงได้ทำการต่าง ๆ จนในที่สุดนางจันท์เทวีต้องออกจากเมือง  แต่นางจันทาก็ไม่ได้พอใจสั่งให้เสนาลอบฆ่านางจันท์เทวีเสีย  แต่ต่อมา  เมื่อนางทราบว่าพระสังข์ไออกมาจากหอยสังข์ก็ทูลให้  ท้าวยศวิมลนำพระสังข์ไปฆ่าเสีย  ดังบทประพันธ์ที่ว่า

          เมื่อนั้น

จันทาได้ช่องต้องประสงค์

กับโหรดูรู้กันไว้มั่นคง  

ครั้นเข้าเฝ้าองค์พระทรงชัย

ทูลว่าอนาถประหลาดจิต

ข้าคิดพิศวงสงสัย

ลูกคนเป็นหอยน่าน้อยใจ 

หาเยี่ยงอย่างไม่แต่ก่อนมา

มีครรภ์เหมือนกันก็พรั่นตัว

ดีชั่วก็ยังกังขา

เดิมว่าโหรทายทำนายมา 

แต่แรกชายาจะทรงครรภ์

โอรสนั้นจะมีบุญ 

ได้เพ็ดทูลไว้ตาทำนายฝัน

เข้าไฟให้หายโรคัน 

แล้วทรงธรรม์ตัดถามเนื้อความด

  ...................................  

........................................

มิได้จัดแจงแต่งของ

 เงินทองข้าวปลาไม่หาให้

กระซิบสั่งสาวศรีที่ร่วมใจ

 เอาเงินไปให้แก่เสนา

ว่าเอ็นดูด้วยช่วยเรา  

 พาเอานางไปอย่าไว้หน้า

ไกลคนพ้นแดนพารา

เสนาฆ่าเสียให้วอดวาย 

สุดแต่อย่าให้มันครองวัง  

ปิดความกำบังให้สูญหาย

จะทดแทนคุณให้มากมาย 

เจ้าอย่าแพร่งพรายให้ใครฟัง 

                                                                                              

         ความโกรธ

        ความโกรธในวรรณคดีเรื่องสังข์ทองนี้  นับว่าเป็นอารมณ์หนึ่งที่มีความโดดเด่นพอสมควร  ดังจะเห็นได้จากการที่ตัวละครเกือบทุกตัวมักจะแสดงอาการไม่พอใจ  ขัดใจ  หรืออาละวาดเมื่อโกรธหรือไม่พอใจผู้ใด  ไม่ว่าจะเป็นกษัตริย์  กษัตรีย์  พระธิดา  หรือแม้กระทั่งทหารหรือคนทั่วไป  แต่ที่จะขอยกมาให้ครั้งนี้  เป็นตอนที่ท้าวสามนต์โกรธเจ้าเงาะเพราะคิดว่าเจ้าเงาะดูถูกตนเอง  จึงพยายามเตะต่อยเจ้าเงาะ  แต่ด้วยความชราจึงทำให้ไปโดนเอาหกเขยแทน  ซึ่งนับได้ว่าเป็นบทที่แสดงอารมณ์โกรธบทหนึ่งที่สามารถสอดแทรกความตลกขบขันเอาไว้ได้อย่างกลมกลืน  ดังบทประพันธ์ที่ว่า              

          เมื่่อนั้น 

ท้าวสามนต์ว่าเหม่มันข่มเหง

อ้ายเงาะป่ากล้าทำไม่ยำเยง  

กูออกสู้ดูเองลองสักยก

ทำไมกับบ้าใบ้ตาขาว 

อีสาวสาวเหล่านี้อย่าวิตก

ลุกขึ้นขบฟันงันงก   

เห็นทั้งหกตาลายหมายว่าเงาะ

กระหยับย่างสามขุมสุ่มตะรัง 

ไม่ทันตั้งต่อยตำซ้ำศอกเดาะ

ถองลงตรงจมูกถูกจำเพาะ

 เขยใหญ่ใจเสาะร้องออกโอย

มองเขม้นเป็นครู่ก็รู้จัก  

 ลงนั่งเหนื่อยหอบฮักหิวโหย

แล้วร้องด่าเงาะมี่น่าตีโบย  

มานี่โวยเล่นกับกูดูสักครั้ง

  

 

จัดทำโดยครูชนัตตา ปุยงาม
โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) นนทบุรี เขตบางกรวย นนทบุรี
Copyright(c)2009 Ms.Chanatta Puingam. All rights reserved.

จำนวนผู้เข้าใช้งาน
ตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2552

thaigoodview.com ปีที่ 10
บริหารและจัดการโดยทีมงานชาวมัธยมศึกษาและประถมศึกษา
e-mail: webmaster@thaigoodview.com