ดาวหาง (COMETS)

     ดาวหางเป็นหนึ่งในปรากฎการณ์อันสวยงามลำเลิศน่าตื่นตาตื่นใจในอวกาศ  ดาวหางบางดวงปรากฎให้เห็นได้หลายครั้ง แต่ละครั้งห่างกันเป็นช่วงเวลาที่เท่า ๆ กัน  แต่บางดวงกว่าจะได้เห็นมันอีกครั้งก็ต่อเมื่อเวลาผ่านไปหลายศตวรรษ  บางดวงก็ได้เห็นแค่ครั้งเดียวเท่านั้นแล้วไม่ได้เห็นอีกเลย  ดวงหางเหล่านี้จะโคจรผ่านไปในห้วงอวกาศ เมื่อดาวหางโคจรเข้าใกล้ดวงอาทิตย์เราจะเห็นเป็นทางยาวซึ่งเราเรียกว่าหางอยู่ทางด้านหลังของหางเสมอ

ก้อนน้ำแข็งกลมใหญ่ที่กำลังโคจรไป (WANDERING ICE BOULDERS)
        ดาวหาง เมื่อเราดูด้วยตาเปล่าจากโลกจะเห็นว่าประกอบด้วยแกนที่ห่อหุ้มด้วยส่วนที่สว่างสุกใสซึ่งเรียกว่าหัว  ต่อด้วยหางซึ่งส่วนมากแล้วจะยาวเฟื้อย  แกน (core) ของดาวหางเป็นมวลที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนย่อยที่แข็งเหมือนหินซึ่งคุมอยู่กันเป็นก้อนด้วยน้ำแข็ง  มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางโดยเฉลี่ยราว  6 ไมล์ (10 กิโลเมตร)  แต่ก็มีดาวหางบางดวงที่มีขนาดใหญ่มากกว่านี้  หัว (head) ของดาวหางประกอบด้วยก๊าซและธุลีซึ่งกินที่นับจากแกนออกมาเป็นบริเวณกว้างมาก  และหาง (tail) ที่ประกอบด้วยก๊าวและธุลีจากส่วนหัวจะถูกลมสุริยะ (solar wind)  ผลักให้อยู่ทางด้านหลังของแกนเสมอ เมื่อโคจรเข้าใกล้ดวงอาทิตย์แต่ก็ใช่ว่าเราจะเห็นหางของดาวหางทุกดวงเสมอไป  ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าดาวหางพวกนี้มีขนาดเล็กเกินไปจนกระทั่งมีก๊าซและธุลีไม่พอให้เราเห็นเป็นหางของมันนั่นเอง

รูปดาวหางฮัลเลย์ (Helley's Comet) ที่โคจรเข้ามใกล้โลกเมื่อปี ค.ศ. 1986 นั้นเกิดชนกับเทห์ฟากฟ้าอย่างหนึ่งในปี ค.ศ. 1993 ทำให้มันมีขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิม  ซึ่งเราจะเห็นผลจากการชนกันครั้งนั้นได้เมื่อมันโคจรเข้ามาใกล้โลกอีกครั้งในปี ค.ศ. 2062

ฝนดาวดตก (METEORITE SHOWERS)
            เมื่อหางของดาวหางเข้ามาใกล้โลกก็มักจะเกิดปรากฎการณ์อันน่าตื่นตาตื่นใจอย่างหนึ่งที่เรียกกันว่า ฝนดาวตก ให้เห็นเสมอ  ซึ่งดูคล้ายกับว่าดวงดาวจำนวนมาก-มากอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน  -กำลังตกพรั่งพรูลงมาจากท้องฟ้าในยามราตรี  นั่นเป็นเพราะอนุภาคจำนวนมากของหินและน้ำแข็งที่หางของดาวหางกลายเป็นไอเมื่อเข้ามาสัมผัสกับบรรยากาศของโลกทำให้เห็นเป็นทางยาว  ซึ่งทำให้เราคล้ายกับว่ามันเป็นดาวตกก่อนที่มันจะละเลือนหายไป   ลูกอุกกาบาตหรือสะเก็ดดาวใดที่เข้ามาสัมผัสกับบรรยากาศของโลกก็จะกลายเป็นดาวตกหรือผีพุ่งใต้และสลายตัวเป็นเศษเล็กเศษน้อย  ฝนดาวตก