ช้าง


ช้าง

สัตว์บกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มีหนังหนา นัยน์ตาเล็ก ใบหูใหญ่โบกสะบัดไปมา มีงวงยาวที่ใช้แทนมือ และงาสีขาวทรงคุณค่า เป็น

สัตว์ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับคนไทยมาแต่โบราณกาล อีกทั้งยังเป็นสัตว์สัญลักษณ์ประจำชาติไทยอีกด้วย

ชื่อสามัญ Elephant

ชื่อวิทยาศาสตร์ Elephas maximus

วงศ์ ELEPHANTIDAE

ชื่ออื่น -


ลักษณะจำเพาะ

ช้าง ในโลกนี้มีอยู่ 2 สายพันธุ์หลัก คือ ช้างแอฟริกา (African Elephant) จะมีใบหูกางใหญ่ หัวเรียวเล็ก รูปร่างเพรียวและสูงกว่าช้าง

เอเชีย และช้างเอเชีย (Asian Elephant) ช้างตัวผู้ที่มีงาเรียกว่า “ช้างพลาย” แต่บางตัวที่ไม่มีงาเรียก “ช้างสีดอ” แต่ตัวเมียปกติไม่มีงาเรียก

“ช้างพัง” แต่บางตัวอาจมีงาสั้นๆ เรียกว่า “ขนาย” หนังบริเวณลำตัวหนาราว 1.9-3.2 เซนติเมตร ช้างเป็นสัตว์กระเพาะเดียว มีฟัน 26 ซี่ งาคือฟัน

ตัดที่เปลี่ยนแปลงไป จมูกเป็นงวงยาว หลังโก่งโค้งเป็นรูปโดมตลอดแนวหลัง เท้าหน้ามีเล็บ 5 เล็บ เท้าหลังมี 4 เล็บ ปลายงวงมีติ่ง น้ำหนัก

ประมาณ 3-4 ตัน

การจัดแบ่งลักษณะช้างแบบไทยแบ่งแยกย่อยได้ดังนี้

ช้างพัง คือช้างตัวเมียที่ไม่มีงายาว มีแต่ขนายซึ่งเป็นงาเล็กๆ สั้นๆ อยู่ในริมฝีปาก บางตัวเห็นแต่ปลายโผล่ออกมาจากริมฝีปากเพียง

เล็กน้อย ขนายนั้นไม่แข็งแรง ใช้ในการต่อสู้ป้องกันตัวไม่ได้ แต่ใช้ประโยชน์ในการแซะเปลือกไม้ บางตัวขนายมักจะหักข้างหนึ่ง หรือบางตัว

ก็หักสองข้าง

ช้างพลาย คือช้างตัวผู้ที่มีงายาว

ช้างสีดอ คือช้างตัวผู้ไม่มีงายาว จะมีขนายคล้ายตัวเมีย

ช้างทอก คือช้างจ่าฝูง รูปร่างมีกสูงใหญ่กว่าช้างตัวอื่น

ช้างโทน คือช้างที่ชอบแยกจากฝูง โดยมากเป็นตัวผู้ที่อายุมาก ไว้ใจในกำลังและความเก่งกล้าของตัวว่าจะป้องกันอันตรายได้ พออายุมาก

ก็เบื่อหรือรำคาญฝูง แยกจากฝูงไปท่องเที่ยวหากินอยู่เดี่ยวๆ ไม่พยายามเข้าฝูง นอกจากเมื่อมีความต้องการจะผสมพันธุ์ แต่ช้างโทนแตกฝูง คือ

ช้างโทนที่ถูกขับออกจากฝูงหรือแตกออกจากฝูง ช้างโทนเช่นนี้จะพยายามเข้าฝูง ไม่ชอบอยู่โดดเดี่ยว

ช้างทองแดงหรือช้างเผือก คือช้างที่มีต่อมสร้างเม็ดสี (เมลานิน) ผิดปกติ มีสีขาวกว่าช้างธรรมดาเล็กน้อย เยื่ออ่อนต่างๆ เช่น ขอบปาก

ปลอกลึงค์เป็นสีชมพูอ่อน เล็บสีจาง ม่านตาสีชมพูอ่อนๆ 

ช้างเนียม คือช้างพลายที่มีงาสั้นกว่าปกติ โดยมากเป็นงาที่มีขนาดวงรอบใหญ่เรียกกันว่า งาปลี ส่วนงาที่ยาวๆ แต่ขนาดวงรอบเล็กรัยกว่า

งาเครือ

           


การดำรงชีวิต

ช้างชอบอยู่รวมกันเป็นโขลง แต่ละโขลงจะมีตัวเมียเป็นจ่าโขลง ส่วนใหญ่จะออกหากินในเวลากลางคืน โดยจ่าโขลงจะเป็นผู้นำโขลงใน

การออกหากิน หาแหล่งน้ำหรือนำโขลงหนีศัตรู ช้างเป็นสัตว์ที่กินอาหารจุมาก อาหารได้แก่ หญ้า ใบไม้ หน่อไม้อ่อน ชอบกินต้นไผ่อ่อนและใบไผ่

มาก ในหน้าแล้งชอบกินใบตองและหยวกกล้วยเป็นพิเศษ ในขณะที่ยังตื่นอยู่จะกินอาหารเกือบตลอดเวลา ช้างทั้งโขลงมีนิสัยชอบทำอะไรพร้อมๆ

กัน คือเมื่อถึงเวลาออกหาอาหารก็จะออกหาอาหารพร้อมกัน เมื่อจะหยุดก็จะหยุดพร้อมกัน และจะยืนนอน แต่มีบ้างเหมือนกันที่นอนตะแคงหลับ

สัตว์ใหญ่ชนิดนี้จะผสมพันธุ์เมื่อมีอายุได้ 8-12 ปี ตั้งท้องนาน 19-21 เดือน ตกลูกครั้งละ 1 ตัว อายุยืนประมาณ 70 ปี


ถิ่นที่อยู่อาศัย

ช้างเอเชียอาศัยอยู่ทั่วไปในแถบเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบในประเทศเนปาล อินเดีย บังคลาเทศ ศรีลังกา ลาว พม่า

กัมพูชา มาเลเซีย อินโดนีเซีย และไทย ส่วนช้างแอฟริกาจะพบอยู่ในทุ่งสะวันนาในทวีปแอฟริกา


ช้างในวรรณคดีไทย

 

 

มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้ใหญ่ใจดี
 

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

ด่วน...... ขณะนี้
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 
มีผลบังคับใช้แล้ว 
ขอให้นักเรียนและคุณครูที่ใช้งาน
เว็บ thaigoodview ในการส่งการบ้าน
ระมัดระวังการละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
อ่านรายละเอียดที่นี่ครับ

 

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 27 คน กำลังออนไลน์