หมี

หมี

          “หมี” สัตว์ป่าขนหนาสีดำขนาดใหญ่ ผู้พิสมัยในน้ำผึ้ง มีลีลาการเดินที่อุ้ยอ้ายดูน่ารัก แต่เมื่อยามดุร้ายก็ดูน่ากลัวยิ่ง  และด้วยรูปลักษณ์

ที่สะดุดตาจึงมีผู้นำมาเป็นแบบตุ๊กตาหมีที่แสนน่ารัก

          ชื่อสามัญ                  Bear

          ชื่อวิทยาศาสตร์          -

          วงศ์                        URSIDAE

          ชื่ออื่น                      -

ลักษณะจำเพาะ

          หมี เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีตาและใบหูกลมเล็ก ริมฝีปากยื่นแยกห่างออกจากเหงือก สามารถยืนและเดินด้วยขาหลังได้ มีประสาท

ดมกลิ่นดีกว่าประสาทหูและตา กินพืชและสัตว์ ในโลกนี้มีหมีอยู่หลายชนิด เช่น หมีโคอาลา หมีแพนด้า เป็นต้น ในเมืองไทยมีหมีอยู่ 2 ชนิดคือ

          หมีควาย และหมีหมาหรือหมีคน หมีควาย เป็นหมีที่มีขนาดใหญ่ ขนยาวหยาบสีดำทั้งตัว ใต้คอเป็นสีขาวรูปตัววี หูใหญ่ ปากยาว

ปลายจมูกค่อนข้างดำ เล็บเท้าโค้งยาว แหลม มักเดินด้วยส้นเท้า มีหางสั้น ปลายเท้ามีสีขาวหรือเหลือง

          หมีหมา หรือหมีคน มีรูปร่างเล็กกว่าหมีควาย ขนสั้นสีดำ ที่อกมีขนสีขาวรูปคล้ายเกือกม้า

การดำรงชีวิต

          หมีควายกับหมีหมาชอบอยู่ตามป่าสูงและภูเขา ปกติจะออกหากินในเวลากลางคืน ส่วนเวลากลางวันจะหลบนอนตามโพรงไม้หรือถ้ำ

มันเป็นสัตว์กินไม่เลือก เช่น ลูกไม้ ใบไม้อ่อน สัตว์เล็กๆ และแมลง แต่ที่ชอบมากคือ น้ำผึ้งและตัวอ่อนของผึ้ง หมีขึ้นต้นไม้และว่ายน้ำได้เก่ง

มีนิสัยดุ ชอบอยู่ตัวคนเดียวหรืออยู่ด้วยกัน 2-3 ตัว ไม่ชอบการต่อสู้ ถ้าเห็นคนมักหลบหนีไปก่อน เมื่อได้รับบาดเจ็บหรือจวนตัวจึงจะสู้จนถึงที่สุด

หมีควายกับหมีหมาตั้งท้องนานประมาณ 7-8 เดือน ออกลูกครั้งละ 1-2 ตัว ชอบออกลูกตามโพรงไม้หรือในถ้ำ แม่จะเลี้ยงลูกจนโตพอสมควร

จนกระทั่งใกล้จะออกลูกตัวใหม่จึงปล่อยลูกหากินตามลำพัง

ถิ่นที่อยู่อาศัย

          หมีสามารถพบได้เกือบทุกพื้นที่ทั่วโลก โดยเฉพาะในป่าดงดิบหรือป่าพิเศษที่หมีแต่ละชนิดชอบอาศัยอยู่ เช่น หมีแพนด้าอาศัยตามป่าไผ่

ที่เป็นอาหารของมันและพบเฉพาะในประเทศจีนเท่านั้น หมีกริสบี้พบเฉพาะในทวีปอเมริกา หมีโคอาลา พลในทวีปออสเตรเลีย ส่วนหมีควายและ

หมีหมาพบในประเทศญี่ปุ่น ไต้หวัน เนปาล และทุกประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับประเทศไทยมีหมีทั้งสองชนิดตามป่าดงดิบทั่วไป

หมีในวรรณคดีไทย

  

 

  

          ในวรรณคดีไทยจะกล่าวถึงหมีในบทชมป่าหรือบทชมสัตว์ป่า เมื่อพบเห็นสัตว์ชนิดนี้แล้วก็มักจะบรรยายถึงลักษณะของมัน เช่น มีสีดำ

มีพละกำลังมากหรือพฤติกรรมการหากินของมัน โดยเฉพาะการกินผึ้ง ที่เป็นท่าของสำนวนไทยว่า ”บ่นเป็นหมีกินผึ้ง” เพราะเวลาที่หมีกินผึ้งมัน

ก็จะกินจุบจิบไปเรื่อยๆ ไม่สนใจอะไร เปรียยบกับคนที่บ่นไปเรื่อยๆ ไม่หยุดปาก ว่าบ่นเป็นหมีกินผึ้งนั่นเอง

 

 

มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้ใหญ่ใจดี
 

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

ด่วน...... ขณะนี้
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 
มีผลบังคับใช้แล้ว 
ขอให้นักเรียนและคุณครูที่ใช้งาน
เว็บ thaigoodview ในการส่งการบ้าน
ระมัดระวังการละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
อ่านรายละเอียดที่นี่ครับ

 

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 42 คน กำลังออนไลน์