Tanabata, 七夕

รูปภาพของ shwsirirat

ทานาบาตะ (Tanabata, 七夕) หมายถึง งานเทศกาลทานาบาตะหรืองานฉลองดวงดาวของประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นในคืนวันที่ 7 กรกฎาคมของทุกปี เป็นเทศกาลที่ผู้คนทั่วไปจะเขียนคำอธิษฐานต่างๆ ลงบน ทังซะขุ (Tanzaku, 短冊) คือ กระดาษรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า แล้วนำไปห้อยบนกิ่งไผ่พร้อมด้วยสิ่งประดับประดาอื่นๆ

ทานาบาตะ (Tanabata, 棚機) ในสมัยโบราณเป็นพิธีบูชาของญี่ปุ่นมีขึ้นมาตั้งแต่สมัยนาระ ผู้หญิงทอผ้าหวังว่าจะได้รับพรและขับไล่สิ่งที่ไม่ดีออกไปจากร่างกาย โดยผู้หญิงที่ถูกเลือกนั้นเรียกว่า ทานาบาตะทสึเมะ (Tanabatatsume, 棚機女) จะถูกเก็บตัวไว้ใน ห้องที่มีเครื่องทอผ้า (Hataya, 機屋) ซึ่งอยู่ที่ริมแม่น้ำที่บริสุทธิ์ จะทอผ้าอย่างขะมักเขม้นและตั้งใจถวายแด่เทพผู้ครองสวรรค์ เครื่องทอผ้าจึงถูกเรียกว่า “Tanabata”



เครื่องทอผ้า “Tanabata”

          

หลังจากที่ศาสนาพุทธเริ่มมีผู้คนนับถือกันมากขึ้น ก็เริ่มมีการจัดให้คืนวันที่ 7 กรกฎาคม เป็นคืนเพื่อสำหรับเซ่นไหว้บุคคลที่ล่วงลับไปแล้วซึ่งเรียกว่าเทศกาลโอบ้ง (Obon, お盆) หรือเทศกาลรำลึกถึงผู้ตายของชาวพุทธ โดยหวังว่าจะมีฝีมือในการทอผ้าและเย็บผ้าที่เก่งขึ้นเหมือนโอริฮิเมะ (Orihime, おりひめ) = โชะคุโจะเซอิ (Shukujosei, 織女星) ซึ่งก็คือดาววีก้านั่นเอง จะมีการเซ่นไหว้ด้วยเข็มและบ่วงดาว และนอกจากนี้ก็ยังขอพรให้ประสบความสำเร็จในด้านต่างๆ อีกด้วย


ตำนานทางช้างเผือก


 



กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วที่ฝั่งแม่น้ำด้านเหนือ ของอามาโนะกาว่า (Ama no gawa, 天の川) ซึ่งแปลว่าทางช้างเผือกบนสวรรค์ มีลูกสาวของเทพผู้ครองสวรรค์นางหนึ่งชื่อว่าโอริฮิเมะ (Orihime, おりひめ) = ดาววีก้า

โอริฮิเมะเป็นคนที่สวยและขยันขันแข็งทำงานไม่ยอมหยุด งานประจำของนาง ก็คือการทอผ้า นางทอผ้าได้สวยงามและประณีตมากจึงเป็นที่พึงพอใจของเหล่าเทพทั้งหลาย ทำให้นางต้องทอผ้าอยู่ตลอดวันตลอดคืน เทพผู้ครองสวรรค์ผู้เป็นบิดาเป็นห่วงและสงสารธิดาจึงคิดที่จะให้นางได้มีคู่ครอง เทพผู้เป็นบิดาจึงประกาศหาคู่ให้กับโอริฮิเมะ นางถูกตาต้องใจกับชายหนุ่มที่ชื่อฮิโกโบชิ (Hikoboshi, ひこぼし) = ดาวอัลแตร์ 

ฮิโกโบชิเป็นคนเลี้ยงวัวอยู่ฝั่งด้านใต้ของทางช้างเผือก เป็นคนที่ขยันขันแข็งไม่แพ้โอริฮิเมะ ร่างกายกำยำและสง่างาม ยามเมื่อเลือกคู่ก็ดูเหมือนว่าทั้งคู่ จะถูกตาต้องใจซึ่งกันและกัน เทพผู้เป็นบิดาจึงให้ทั้งสองได้แต่งงานกัน หลังจากนั้นโอริฮิเมะก็ไม่ยอมทำงานทอผ้าอย่างขยันขันแข็งเหมือนเมื่อก่อน ส่วนฮิโกโบชิก็ไม่เลี้ยงวัวเหมือนเมื่อก่อนเช่นกัน ปล่อยให้วัวเดินเพ่นพ่านไปทั่วบริเวณ ทั้งสองจะออกไปเที่ยวด้วยกันทุกวันทุกคืน นางมีความสุขมากและลุ่มหลงฮิโกโบชิจนลืมหน้าที่ประจำของนาง แต่ยิ่งนานวันเข้าโอริฮิเมะก็ยิ่งหลงระเริงกับความรักจนลืมหมดทุกสิ่งทุกอย่าง เทพผู้เป็นบิดาจึงพิโรธลงโทษให้ทั้งสองแยกจากกันไปอยู่คนละทิศของทางช้างเผือก โอริฮิเมะโศกเศร้าเสียใจที่ต้องพลัดพรากจากชายผู้เป็นที่รัก นางร่ำไห้จนน้ำตาแทบจะเป็นสายเลือด เทพผู้เป็นบิดาเฝ้ามองดูความเศร้าโศกของนางทุกวันทุกคืน จนกระทั่งเทพผู้เป็นบิดาเกิดความสงสารในตัวนาง จึงอนุญาตให้นางข้ามทางช้างเผือกไปพบฮิโกโบชิได้หนึ่งครั้ง แล้ววันนั้นก็คือวันที่ 7 เดือน 7 ของทุกปี 

จากนั้นมาทั้งสองจึงมีความหวังว่าจะได้พบกันถึงแม้ว่าจะเป็นปีละครั้งก็ตาม โอริฮิเมะกับฮิโกโบชิจึงกลับมาขยันขันแข็งตั้งหน้าตั้งตาทำงานเหมือนเดิม และในทุกๆ ปี ทางช้างเผือกจะออกมาปรากฏบนท้องฟ้า เป็นเวลาที่โอริฮิเมะและฮิโกโบชิจะได้มาพบกันสมดังปรารถนา


 



ที่มา: http://youtu.be/_-giDVy18bA

มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้ใหญ่ใจดี
 

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

ด่วน...... ขณะนี้
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 
มีผลบังคับใช้แล้ว 
ขอให้นักเรียนและคุณครูที่ใช้งาน
เว็บ thaigoodview ในการส่งการบ้าน
ระมัดระวังการละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
อ่านรายละเอียดที่นี่ครับ

 

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 17 คน กำลังออนไลน์