เรื่องเล่าเร้าพลัง

ชื่อผู้เล่า : น.ส.สุราลัย   เสถียรกิจอำไพ ชั้น ม.4/8 เลขที่ 29

ชื่อเรื่อง : ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดี สอดคล้องกับค่านิยมข้อที่ 3 เรื่อง กตัญญูต่อพ่อ แม่ อาจารย์

เรื่องเล่าเร้าหลัง

ฉันได้อ่านบทความบทความหนึ่งจากหนังสือ  " พระคุณพ่อแม่ ”  พอได้อ่านแล้วรู้สึกชอบบทความนี้ เพราะบทความนี้เป็นบทความที่ทำให้ระลึกถึงพระคุณของพ่อ และ แม่ ซึ่งค่อนข้างตรงกับชีวิตของคนในปัจจุบันอย่างมาก บทความดังกล่าวได้เขียนว่า

               เมื่อเอ่ยถึงกตัญญูกตเวทีแล้ว เราได้ยินกันชนชินหู แต่เมื่อมองในด้านปฏิบัติแล้ว ไม่ใช่ทำกันง่าย ๆ เพราะเหตุไร ? เพราะคนโดยมากมักชอบกินเปล่า !ดังตัวอย่าง พ่อแม่กับลูก ลูกได้รับอุปการะจากพ่อแม่แล้วเป็นอย่างดี พอเติบโตขึ้นลูกมักทดแทนบุญคุณของพ่อแม่ไม่สมควรกัน หรือแม้แต่ครึ่งหนึ่งจากที่ท่านปฏิบัติก็ยังหาได้ยาก พ่อแม่บางคนไม่ขัดสนยากจน ถึงต้องอาศัยลูกเลี้ยงทางกายแต่ก็ยังต้องการให้ลูก “เลี้ยงทางใจ” เช่น เชื่อฟังโอวาทของท่านให้ท่านสบายใจ ไม่ฝ่าฝืนน้ำใจของท่านหมั่นขยันทำตนให้เจริญด้วยวิชาความรู้และทรัพย์สินเงินทอง คราวท่านเจ็บไข้ได้ป่วยก็เอาใจใส่รักษาพยาบาล หมั่นไต่ถามสารทุกข์สุกดิบ พูดเอาใจให้ท่านชื่นบาน การที่ลูกจะเอาใจใส่ปรนนิบัติพ่อแม่ได้ดี ก็ด้วยมีกตัญญูกตเวทีเป็นหลัก ถ้าขาดคุณธรรมข้อนี้แล้วไม่อาจทำลงไปได้ เพราะฉะนั้น ผู้ปรารถนาจะให้ลูกตนเองปฏิบัติดีแก่ตนอย่างไรต่อไป ก็จงปฏิบัติต่อพ่อแม่ของตนอย่างนั้นเถิด ทั้งยังจะได้ชื่อว่าเป็น คนดีมีศีลธรรม ซึ่งมนุษย์ด้วยกันก็บูชา เทวดาก็ชื่นชม พรหมก็สรรเสริญที่เป็นลูกที่ดีของพ่อแม่มาแล้ว ต่อไปก็จะเป็นศิษย์ที่ดีของอาจารย์ เป็นพลเมืองที่ดีของชาติ เป็นพ่อแม่ที่ดีของลูก เป็นปู่ ย่า ตา ยายที่ดีของหลาน ต่อไปในภายภาคหน้าแน่นอนเพราะเมื่อเริ่มต้นมาดีแล้วต่อไปก็ย่อมมิพักต้องสงสัย

ถ้าเรามีลูก ก็หวังเหลือเกินที่จะให้ลูกมองเห็นความสำคัญ เราไม่ปรารถนาให้ลูกรู้สึกต่อเราในทางต่ำ ๆ ความช้ำใจของพ่อแม่ เห็นจะไม่มีอะไรเกินกว่า เห็นลูกลบหลู่ดูแคลน ตรงกันข้าม ความมีแก่ใจลูก ก็เป็นสิ่งวิเศษให้ความชุ่มชื่นใจพ่อแม่อย่างไม่มีอะไรเปรียบ คนเรานั้นกว่าจะเติบโตมาพึ่งแขนพึ่งขาของตัวเองได้ ก็ต้องพึ่งต้องอาศัยพ่อแม่มาก่อน ข้าวก็กิน ผ้าก็นุ่ง… ฯลฯ พ่อแม่ให้ทั้งนั้นตกลงว่าทุกอย่างต้องอาศัยพ่อแม่ พ่อแม่จึงเป็นผู้ที่ลูกจะต้องสำนึกด้วยความกตัญญูรู้คุณ ยามพ่อ-แม่แก่เฒ่าก็ต้องเอาใจดูหูใส่อุปถัมภ์บำรุงเลี้ยงดูท่านให้มีความสุข ถ้าท่านต้องการให้ลูกมีความกตัญญูรู้คุณ เพียงแต่จะสอนด้วยการพูดให้ฟังอย่างเดียว แม้จะพรรณนาถึงความกตัญญูกตเวทีให้วิจิตรพิสดารด้วยสำนวนโวหาร ลึกซึ้งเพียงใด ก็ยังไม่พอท่านจะต้องสอนด้วยการทำให้เขาดู ให้เขารู้เขาเห็นด้วยเด็กทุกวันนี้ต้องขาดตัวอย่างที่ดี โดยเฉพาะตัวอย่างในบ้าน ธรรมชาติบังคับให้ลูกทุกคนบูชาพ่อแม่ ฉะนั้น ไม่ว่าอะไรที่ออกจากการกระทำของพ่อแม่ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ประทับใจลูกไปทั้งนั้น พ่อแม่เป็นตัวอย่างคนแรกของลูก เป็นผู้สอนคนแรกถ้าอยากให้ลูกตระหนักในความสำคัญของท่าน ท่านก็ต้องให้ตัวอย่างที่ดีต่อเขาด้วยการปฏิบัติต่อบุพการีของท่านด้วยความกตัญญู คนเลี้ยงดูพ่อแม่ มีความเจริญทุกคน

คนที่กตัญญูต่อพ่อแม่เท่ากับสอนลูกให้กตัญญูต่อตัวท่านด้วย คนกตัญญูย่อมเจริญรุ่งโรจน์ด้วยลาภ ยศ สุข สรรเสริญ คนกตัญญูเป็นคนมีเสน่ห์คนกตัญญูย่อมไปสู่สวรรค์ คนกตัญญูย่อมสำเร็จมรรคผลนิพพาน ทุกหนแห่ง ทุกชาติ ทุกศาสนา ล้วนนิยมยกย่องคนกตัญญูทั้งนั้น !ส่วนผู้ที่เป็นลูกเนรคุณ ก่อกรรมทำเข็ญต่อพ่อแม่ด้วยประการต่าง ๆ เมื่อถึงคราวตนเป็นพ่อเป็นแม่ มักถูกลูกทำแก่ตัวเช่นนั้นบ้าง เป็นกำเกวียนกงเกวียน หรือกรรมสนองกรรมต่อไป

ท่านเปรียบพ่อแม่นี้ ว่าเหมือนกับ “ไฟ” คือ มีทั้งให้คุณอนันต์ และให้โทษมหันต์สุดแต่ผู้ใช้ โบราณท่านจึงสอนให้ “บูชาไฟ” คือ ให้เข้าใจใช้ไฟนั่นเองพ่อแม่ก็เหมือนกันให้คุณมากเมื่อบูชาท่าน ให้โทษมากเมื่อทำร้ายท่าน ลูกทุกคนจึงควรตระหนักในเรื่องนี้ให้มากเพราะลูกบางคนไม่ใคร่จะรักพ่อรักแม่ บางรายถึงกับแสดงความรังเกียจ เหยียดหยาม ดุตวาด ทำตาขุ่นตาเขียวให้กับพ่อแม่ เหมือนกับท่านเป็นทาสกรรมกร จะหาความเคารพคารวะสักนิดหนึ่งก็ไม่มี พ่อแม่บางคน ถึงกับกลัวลูกจนลนลาน จะทำอะไรก็ต้องระมัดระวังตัว กลัวลูกจะดุ กลัวลูกด่าลูกบางคนตอนแรก ๆ ก็รักใคร่เอาใจใส่พ่อแม่ดี แต่พอไปได้ภรรยาสามี เลยลืมพ่อลืมแม่ไป ทุ่มเทความรักให้กับสามีภรรยาเสียหมด จนไม่มีรักเหลือไว้ให้พ่อแม่เสียเลย น่าเศร้า เข้าตำรา ต้นไม้ได้น้ำค้างแล้วก็ปลื้มลืมน้ำเดิม !

ถ้าอยู่ต่างบ้าน หมั่นไปเยี่ยมเยียนเนือง ๆ ถึงไม่มีเรื่องอะไรก็ไปให้ท่านเห็นหน้าบ่อย ๆ ก็ยังดี จะมีอะไรที่จะให้เกิดสุขใจเหมือนเห็นหน้าลูกของท่านเล่า ? ถึงท่านไม่แสดงออกทางวาจา ในใจก็รู้สึกสดชื่นอย่าลืมว่า พ่อแม่ที่เป็นคนแก่ทั้งหลายเนื้อแท้ในใจของท่านยังต้องการความเอาใจใส่เอาอกเอาใจจากลูก ๆ อยู่ ไม่ควรปล่อยให้ท่านอยู่ตามประสาคนแก่ ตีตัวออกห่างประหนึ่งว่า เกลียดคนแก่หรือเกลียดการจู้จี้ขี้บ่นของท่านซึ่งเห็นว่าเป็นเรื่องน่ารำคาญ จงนึกถึงตัวเมื่อยังเป็นเด็กอ่อน เคยทำให้ท่านต้องลำบากรำคาญมาแล้วสักเท่าไร ท่านสู้อุตส่าห์ประคบประหงมเรามาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยจนเติบโต ครั้นปีกกล้าขาแข็งแล้วจะมาทำให้ท่านต้องโทมนัสฐานเนรคุณ จึงผิดหลักสาธุนรธรรม หรือธรรมของคนดี นับว่าเป็นลูกอัปรีย์จัญไรไร้คุณธรรมโดยแท้ พ่อแม่บางราย แม้จะมีลูกชายหญิงหลายคน ลูกเหล่านั้นก็ไม่อาจเลี้ยงพ่อแม่คนเดียวได้ เพราะความเกี่ยงงอน หรือรังเกียจกัน อันเนื่องมาจากความได้เปรียบเสียเปรียบกัน ว่าคนนั้นได้สมบัติมาก คนนี้ได้น้อย อะไรทำนองนี้เป็นต้น แต่หานึกไม่ว่า เวลาพ่อแม่ท่านเลี้ยงเรามา ท่านไม่เคยคิดราคาเท่านั้นเท่านี้เลย

 

 

มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้ใหญ่ใจดี
 
 

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

ด่วน...... ขณะนี้
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 
มีผลบังคับใช้แล้ว 
ขอให้นักเรียนและคุณครูที่ใช้งาน
เว็บ thaigoodview ในการส่งการบ้าน
ระมัดระวังการละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
อ่านรายละเอียดที่นี่ครับ

 

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 28 คน กำลังออนไลน์