ต้นข่อย

 

ชื่อสามัญ ข่อย
ชื่อพื้นเมือง กักไม้ฝอย (ภาคเหนือ), ส้มพอ (ร้อยเอ็ด)

ลักษณะทั่วไป
เป็นไม้พุ่ม ไม่ผลัดใบ เปลือกสีเทา ขรุขระ น้ำยางมีสีขาวคล้ายน้ำนม ใบเดี่ยวเรียงสลับ ใบจักฟันเลื่อย ผิวใบสากคายทั้งสองด้าน ดอกเพศผู้และดอกเพศเมียอยู่ต่างช่อกัน ดอกเพศเมียดอกเดี่ยวสีขาวหรือเหลืองอ่อน ดอกเพศผู้สีเขียวอ่อน ผลสุกสีเหลืองอ่อน มีเมล็ดแข็ง

ไม้มงคล
เชื่อกันว่า ปลูกต้นข่อยไว้ประจำบ้านจะทำให้เกิดความมั่นคงช่วยป้องกันศัตรูจากภายนอกได้ เพราะต้นข่อย
เป็นต้นไม้ที่มีโครงร่างแข็งแรงคงทน และใบจังช่วยขจึดปัดป้องพิษภัยได้ เชื่อกันว่าข่อยเป็นวัสดุที่ใช้ทำสมุดในสมัยโบราณ ที่เรียกว่า สมุดข่อย ด้วย

ประโยชน์ด้านสมุนไพร
เปลือก สรรพคุณ แก้โรคฟัน รักษาแผล แก้ท้องร่วง รสเบื่อเมา ดับพิษภายใน ทาริดสีดวงแก้พยาธิผิวหนัง ต้มกับเกลือให้เค็มเป็นยาอมแก้รำมะนาด
ยาง จากต้นไม้มีน้ำย่อยชื่อ milk (lotting enzyme) ใช้ย่อยน้ำนม
ราก ใช้เป็นยาใส่แผล
เนื้อไม้ ใช้ผสมเป็นยาสูบ กิ่งอ่อนทุบให้นิ่มใช้สีฟัน คนเชียงใหม่ใช้แก่นข่อยหั่นเป็นฝอยมวนเป็นบุหรี่สูบแก้ริดสีดวงจมูก
เมล็ด เข้ายาอายุวัฒนะ บำรุงธาตุ และเจริญอาหาร

การปลูก การขยายพันธุ์
นิยมใช้รากปักชำ จะเติบโตเร็วกว่าใช้กิ่งปักชำหรือการเพาะเมล็ด

 

 

สร้างโดย: 
นางสาว มินตรา วรพิทักษ์ โรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย กรุงเทพ

มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้ใหญ่ใจดี
 
 

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

ด่วน...... ขณะนี้
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 
มีผลบังคับใช้แล้ว 
ขอให้นักเรียนและคุณครูที่ใช้งาน
เว็บ thaigoodview ในการส่งการบ้าน
ระมัดระวังการละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
อ่านรายละเอียดที่นี่ครับ

 

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 296 คน กำลังออนไลน์