แสนวิตกอกเอ๋ยมาอ้างว้าง ในทุ่งกว้างเห็นแต่แขมแซมสลอน
จนดึกดาวพราวพร่างกลางอัมพร กระเรียนร่อนร้องก้องเมื่อสองยาม

แปลความ
สุนทรภู่รู้สึกอ้างว้างวิตก มองไปทางไหนเห็นแต่ทุ่งหญ้าคิดว่าตัวเอง
อ้างว้างอยู่คนเดียวเห็นแต่ดาวเต็มท้องฟ้า

ด.ญ.ภัทรวรินทร์ ยอดจันทร์ ม.๑/๑ เลขที่ ๓๒(๖๖๐๘)