ช่วงระยะเวลา ๘,ooo-๓,ooo ปีก่อน ค.ศ. เป็นยุคหินกลางของยุโรป ลักษณะรูปแบบศิลปกรรมในช่วงนี้ไม่มีอะไร

                                                                                                                                                            โดดเด่นมากนัก และเป็นช่วงรอยต่อที่สำคัญของยุคหินเก่า ซึ่งมนุษย์มีความเป็นอยู่ และวิถีชีวิตใกล้เคียงกับสัตว์ ใช้ชีวิตกลมกลืนกับ

                                                                                                                                                             ธรรมชาติ สู่ยุคหินกลาง ซึ่งมนุษย์สามารถปฏิรูป และจัดการธรรมชาติได้ สำหรับนักวิชาการด้านอารยะธรรมบางสำนักมักข้ามการ

                                                                                                                                                             กล่าวถึงช่วงยุคหินกลาง โดยรวมยุคหินกลางเข้าไว้กับยุคหินใหม่ หรือจัดให้เป็นจุดเริ่มต้นของยุคหินใหม่

                                                                                                                                                             ศิลปกรรมยุคหินกลางที่มีการค้นพบ คือ

                                                                                                                                                                                    จิตรกรรมตามหน้าผา บริเวณชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ประเทศสเปน และประเทศโปรตุเกต มีทั้งการวาดภาพคน

                                                                                                                                                              และภาพสัตว์ มีขนาดความสูงประมาณ ๓ ฟุต ขนาดเล็ก ๖-๘ นิ้ว มีท่าทางการเคลื่อนไหว และเรื่องราวในชีวิตประจำวันแสดงออกเป็น

                                                                                                                                                              รูปแบบคล้ายๆ กันทั้งหมด นักวิชาการจึงสันนิษฐานว่า น่าจะเป็นการสร้างสรรค์ที่เกี่ยวข้องกับลัทธิวิญญาณนิยม
 

                   อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาเชิงเปรียบเทียบรูปแบบผลงานศิลปะยุคหินเก่ากับยุคหินกลาง ทั้งจิตรกรรม และ

                                                                                                                                                           ประติมากรรมโดยรวมแล้ว จะพบว่า มีคุณค่าด้อยกว่ายุคหินเก่าทั้งฝีมือ และการแสดงออก อีกทั้งผลงานที่ปรากฏหลงเหลือก็มีจำนวน

                                                                                                                                                              จำกัดอีกด้วย