ขนมคุกกี้.......??

รูปภาพของ sss28309

ขนมคุกกี้ห่อหนึ่ง

 

ที่สนามบินนานาชาติระดับโลก มีนักธุรกิจหญิงแต่งตัวดี
 
จำเป็นต้องรอเวลาถึง 3 ชั่วโมง ในการเปลี่ยน
 
เครื่องบินเพื่อไปจุดหมายปลายทาง
 
เธอจึงตัดสินใจเดินไปซื้อหนังสือ 1 เล่มและคุ๊กกี้ 1 ห่อ
 
และเตรียมหาที่นั่งเพื่ออ่านและกินฆ่าเวลาไปพลาง ๆ
 
เธอสอดส่ายมองหาที่นั่งได้ 1 แห่ง เธอสังเกตเห็นว่าข้างๆ เธอมีชายหนุ่ม
 
ซึ่งนั่งเหยียดกายอย่างไม่สนใจใคร ว่าจะมีใครนั่งอยู่ข้าง ๆ เขา


 
สักครู่หนึ่ง ขณะที่เธออ่านหนังสือ ชายหนุ่มก็หยิบขนมคุ๊กกี้ออกจากถุง
 
ซึ่งวางอยู่ระหว่างคนทั้งสอง
 
แล้วกินมันอย่างละชิ้น เธอมองด้วยความโกรธ
 
แต่ไม่ต้องการทำเรื่องวุ่นวาย
 
เธอจึงทำเป็นไม่สนใจ
 
เธอเริ่มรู้สึกเบื่อที่จะกินคุ๊กกี้และเฝ้ามองนาฬิกา
 
ในขณะที่ชายหนุ่มซึ่งเป็นผู้ขโมยไร้ยางอาย
 
กำลังกินมันให้หมดสิ้นไป เธอเริ่มโมโหและคิดในใจว่า
 
"ถ้าฉันไม่ใช่ผู้ดีมีการศึกษาแล้วละก็..ฉันจะชก หน้าเจ้าหมอนี้ให้แหลกไปเลย"
 
ทุกครั้งที่เธอหยิบกิน 1 ชิ้น ชายหนุ่มก็หยิบมันกิน 1 ชิ้น
 
ทั้งสองส่งสายตามองกัน เมื่อคุ๊กกี้เหลือเพียงชิ้นสุดท้าย

 


เธอหยุดและอยากรู้ว่าชายหนุ่มจะทำอย่างไร
 
ชายหนุ่มค่อย ๆ หยิบคุ๊กกี้ชิ้นสุดท้ายแล้วหักออกเป็น 2 ชิ้น
 
ส่งให้เธอครึ่งชิ้นและกินเองครึ่งชิ้น
 
เธอรับจากชายหนุ่มอย่างรวดเร็วและคิดในใจว่า


 
"เขาช่างเป็นคนไร้มารยาทสุดๆ ช่างไร้การศึกษา ไม่มีแม้แต่พูดขอบคุณสักคำ"
 
เธอลุกขึ้นหยิบข้าวของทั้งหมดแล้วตรงไปยังประตูขึ้นเครื่อง
 
ไม่แม้แต่เหลียวหลังกลับมามองหัวขโมยผู้ไร้มารยาทซึ่งยังนั่งอยู่ที่เดิม


 
ภายหลังจากขึ้นเครื่องและนั่งประจำที่อย่างสบายแล้ว
 
เธอก็หยิบหนังสือที่อ่านค้างอยู่ขึ้นมาอีกครั้ง
 
ในขณะที่หยิบหนังสือจากกระเป๋า ก็พบว่ามีขนมคุ๊กกี้ 1 ห่อ
 
เธอตกใจมาก


 
ถ้าคุ๊กกี้ของฉันยังอยู่ที่นี่ ก็แปลว่า.....
 
คุ๊กกี้ห่อนั้นเป็นของชายหนุ่มที่แบ่งให้เธอกินเธอลุกขึ้นทันที
 
แล้ววิ่งออกจากเครื่องบินไปยังที่นั่งของชายหนุ่ม
 
แต่คงเหลือแต่ที่นั่งว่างเปล่า

มันสายไปเสียแล้วที่จะได้ขอโทษชายหนุ่ม ระหว่างเดินกลับเข้าเครื่อง
 
เธอรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ เธอนั่นเองที่ไร้มารยาท
 
เป็นหัวขโมยที่ไร้การศึกษาตัวจริง

 


มีกี่ครั้งในชีวิตของคนเรา ที่ค้นพบในภายหลังว่า
 
สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมันไม่ใช่เรื่องจริงมันเป็นการเข้าใจผิด
 
มีกี่ครั้งในชีวิตที่เราขาดความไว้วางใจผู้อื่น
 
และทำให้เราตัดสินผู้อื่นจากความคิดเย่อหยิ่งของเราเอง
 
ซึ่งห่างไกลจากความเป็นจริงมากมาย
 
นี่แหละที่ทำให้เราต้องคิดซ้ำแล้วซ้ำอีกก่อนตัดสินผู้อื่น หลาย ๆ
 
สิ่งไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น ควรมองผู้อื่นในแง่ดีแล้วคอยสงสัยตัวเองว่า
 
"เรามองโลกในแง่ดีพอแล้วหรือยัง?  เราเคยแบ่งปันอะไรแก่คนอื่นบ้างหรือไม่

 

สร้างโดย: 
ด.ญ.ชลดา กทิศาสตร์ ม.3/8 โรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 164 คน กำลังออนไลน์