สำนวน สุภาษิต และคำพังเพยของภาคกลาง

- เจอะหมวยตี เจอะผีเผา เจอะข้าวกิน
                                                                                                     =   เข้าอยู่ที่ใดปรับตัวให้เข้ากับสถานที่นั้น  

     เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม

   - วัวของใคร เข้าคอกคนนั้น

                                                                                                     =   ได้รับผลกรรมที่ตนได้ทำไว้

     กงเกวียนกำเกวียน

  -  มือถือสาก ปากถือศีล

                                                                                                      =   พูดดีแต่ใจไม่ดี

     ปากหวานก้นเปรี้ยว

  -  มะพร้าวตื่นดก ยาจกตื่นมี

                                                                                                       = คนจนมักตื่นเต้น เมื่อร่ำรวยขึ้นเพียงเล็กน้อย

     มีทองเท่าหนวดกุ้ง นอนสะดุ้งจนเรือนไหว

 -   ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ

                                                                                                       = ทุ่มเททำโดยไม่เกิดผลประโยชน์

     เกี่ยวแฝกมุงป่า 

 -   ใกล้เกลือกินด่าง

     จวักตักแกง

                                                                                                        = ไม่ได้ประโยชน์จากสิ่งที่อยู่ใกล้ตัว

     กบเกิดใต้บัวบาน

     มดแดงแฝงมะม่วงงอม

 -   เกลือจิ้มเกลือ

                                                                                                        = ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมเสียเปรียบกัน

     เพชรตัดเพชร

 -   แกว่งเท้าหาเสี้ยน

     เอามือซุกหีบ                                                                                    = หาความเดือดร้อนใส่ตัวเองโยใช่เหตุ

     หาเห่าใส่หัว