ตอนที่ ๑ ราชาออกล่าสัตว์

                                                                     

                                                

                                        


                  จะกล่าวถึงท้าวทุษยันต์ กษัตริย์แห่งเมืองหัสดินปุรัส

                  วันหนึ่งพระองค์บรรทมอยู่ใต้ร่มไม้ในป่าอย่างเป็นสุขสบายภายหลังจากการล่าสัตว์ทรงเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า จากการไล่ล่าเนื้อตลอดทั้งวัน ทรง พักค้างแรมอยู่ท่ามกลางป่าอย่างเป็นสุข ตั้งแต่เย็นของวันหนึ่ง จนถึงรุ่งสางของอีกวันหนึ่ง พระองค์จึงพลิกพระวรกายตื่นจากบรรทม  ทรงแหงนมองออก ไป ทางนอกหน้าต่าง ทอดพระเนตรเห็นแสงอาทิตย์ในยามเช้าสวยงามมาก
                  
                          แลดูอรุณไขแสง 

                         แสงแดงเรื่อเรืองเวหา

                         ดูแขล่มเหมือนแก้มกัญญา

                         โสภาแรกรุ่นดรุณราม

                         ดาวเดือนเลื่อนลับเวหน

                         สุริยนผ่องพื้นภูมิสาม

                         แสงจับยอดไม้ใบงาม

                         วามวามน้ำค้างเคลือบใบ

                         แสงจับรถแก้วแวววับ

                         แสงจับเกราะทหารน้อยใหญ่

                         ดูพลสะพรั่งพร้อมไป

                        ผ่องใสราวพลเทวัญ  ฯ 


                แล้วเสด็จลุกขึ้น  แต่งองค์ทรงเครื่องเรืองอร่าม  งดงามดั่งพระอินทร์ผู้เป็นใหญ่ในเมืองสวรรค์  ทรงจับศรคันงามที่มีด้ามทำด้วยทอง  แล้ว เสด็จขึ้นรถ   พรางตรัสสั่งทหารทั้งหลายว่า

             "  ทหารทั้งหลาย ! ข้าขอให้ทุกคนแยกย้ายกันเข้าไปในป่าให้ช่วยกันไล่ต้อนเนื้อในป่า ออกมาในที่โล่งแจ้ง ข้าจะได้ยิงเล่นให้สนุกอย่างเมื่อวานนี้  " 

               ตรัสดังนั้นแล้ว ก็เสด็จไปตามทางในป่า ดำเนินอยู่ตามที่โล่งแจ้ง ตามบริเวณที่เป็นลาน เป็นที่พระเกษมสำราญเบิกบานพระทัย  ยิ่งนัก ได้มีสัตว์ต่างๆวิ่งออกมาจากป่า  ตัวที่วิ่งผ่านไปทางลานโล่ง  ที่ท้าวทุษยันต์คอยท่าอยู่ ก็ถูกท้าวทุษยันต์ยิงตายไปบ้างที่รอดไปได้ก็มี  ในที่สุดก็มีกวางตัว หนึ่งวิ่งทะเล่อทะล่าออกมา  เป็นกวางสีดำขลับ งามสะพรั่งพร้อมทุกอย่างราวกลับวาดเขียนขึ้นมา  เขางามดั่งกิ่งทอง  ตางามดังนิล คอกลมราวกลับวาดรูปร่างสะอาดสวยงามดังสาวสวยระดับนางงาม

                                        

                                               ที่มาของรูปภาพ      http://www.skn.ac.th/skl/project/nara89/view46.jpg 


                 เมื่อกวางตัวนั้นหันหน้ามาดูท้าวทุษยันต์ ก็เห็นหน้างามดั่งหญิงชำเรืองมองเพราะความอาย  ยามกวางวิ่ง เร็วดังลมพายุ มันวิ่งลัดตัด ผ่านกลางทุ่งไปแล้ว ค่อยเดินเยื้อย่างไปตามสบาย  ท้าวทุษยันต์เร่งรถให้เร็วขึ้น เพื่อจะตามกวางไปติดๆ  กระทั่งไปถึง ชายป่าแห่งหนึ่ง พระองค์ก็ทรงหยุดรถ  เสด็จลงมาดำเนินไปตามป่า ทรงสอดส่ายพระเนตรหากวางงามตัวนั้น ในที่สุดก็ทรงเดินตามทัน  ขณะกวางเดิน อ้อยอิ่งอยู่ด้วยความอ่อนล้า พระองค์ทอดพระเนตรดูรู้ ว่ากวางอ่อนล้ามากคง จะจับได้อย่างง่ายดาย  จึงรีบสั่งให้ทหารช่วยกันล้อม ปิดกั้นทางออกทุกเส้นทาง ด้วยทรงหวังว่าจะจับกวางให้ได้

 

                                                              
                   

สร้างโดย: 
นางสาว รัตนาภรณ์ ทองอยู่ / นาวสาว ลลิตา คำเพ็ง

มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้ใหญ่ใจดี
 

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

ด่วน...... ขณะนี้
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 
มีผลบังคับใช้แล้ว 
ขอให้นักเรียนและคุณครูที่ใช้งาน
เว็บ thaigoodview ในการส่งการบ้าน
ระมัดระวังการละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
อ่านรายละเอียดที่นี่ครับ

 

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 31 คน กำลังออนไลน์