เขมร

การสร้างคำในภาษาเขมร
1. การสร้างคำโดยการเติมหน่วยคำเข้าข้างหน้าคำเดิม ทำให้คำเดิมพยางค์เดียวเป็นคำใหม่ 2 พยางค์เรียกว่าการลงอุปสรรค บ(บัง,บัน,บำ) เช่น เพ็ญ - บำเพ็ญ ,เกิด - บังเกิด ,โดย-บันโดย
โดยเมื่อ บํ อยู่หน้าวรรคกะ หรือ เศษวรรคจะอ่านว่า "บัง" เช่น บังคม ,บังเกิด,บังอาจ
เมื่อ บํ อยู่หน้าวรรคตะ อ่านว่า "บัน" เช่น บันดาล,บันโดย,บันเดิน
เมื่อ บํ อยู่หน้าวรรคปะ อ่านว่า "บำ" เช่น บำบัด,บำเพ็ญ,บำบวง
2. การสร้างคำโดยการเติมหน่วยคำเข้ากลาง คำหลัก ทำให้คำเดิมพยางค์เดียวเป็นคำใหม่ 2 พยางค์เรียกการลงอาคม
ก. การลง อำ น เช่น จง- จำนง,ทาย -ทำนาย ,อวย-อำนวย
ข. การเติม อำ เช่น กราบ-กำราบ.ตรวจ-ตำรวจ,เปรอ-บำเรอ
ค. การเปลี่ยน ข เป็น ก,ฉ เป็น จ และเพิ่มท เช่น ฉัน-จังหัน,แข็ง-กำแหง
ง. การเติม ง,น,ร,ล เช่น เรียง-ระเบียง,เรียบ-ระเบียบ,ราย-ระบาย
* เนื่องจากภาษาเขมรพยัญชนะคนละกลุ่ม เมื่อประสมตัวเดียวกันจะออกเสียงต่างกัน ซึ่งต่างจากภาษาไทย ลักษณะของภาษาเขมรที่ไทยนำมาใช้จึงมีการเปลี่ยนแปลงรูปบ้างเสียงบ้างตามแบบไทย

ลักษณะคำเขมรในภาษาไทย
1. คำที่มาจากภาษาเขมรส่วนมากมาจากสะกดด้วย จ ญ ร ล เช่น เผด็จ ,บำเพ็ญ,กำธร,ถกล,ตรัส
2. ต้องแปลความหมายจึงจะเข้าใจ ใช้มากในบทร้อยกรอง
3. เมื่อมาใช้ในภาษาไทย ข แผลงกระ เช่น ขจาย-กระจาย,ขโดง -กระโดง
4. นิยมใช้อักษรนำแบบออกเสียงตัวนำโดยพยางค์ต้นออกเสียง อะ กึ่งเสียง พยางค์หลังออกเสียงตามสระที่ผสมอยู่ เช่น สนุก ,สนาน, เสด็จ ถนน,เฉลียว
5. คำเขมรส่วนมากใช้เป็นราชาศัพท์ เช่น เสวย,บรรทม,เสด็จ,โปรด

ประมวลคำยืมจากภาษาเขมรที่ใช้บ่อย
กรง(กฺรง) คือ จดไว้เป็นหลักฐาน; ข้อบังคับ
กรม(กฺรม) คือ สิ่งที่ทำเป็นซี่ๆ สำหรับขังนก เป็นต้น
กรรไตร(กันไตร) คือ ลำดับ, หมวด, หมู่, กอง
กรวด(กฺรวด) คือ เครื่องมือสำหรับตัดโดยใช้หนีบ
กระ คือ หลั่งน้ำอุทิศส่วนกุศล/ชื่อเต่าทะเลหลังเป็นเกร็ดแผ่นโตๆ สีน้ำลายเหลืองปากงุ้ม ขาเป็นพาย
กระฉูด คือ อาการที่ของเหลวพุ่งออกไป
กระชับ คือ แนบแน่น
กระเชอ คือ ภาชนะสานคล้ายกระจาดขนาดเล็ก
กระเดียด คือ เอาเข้าสะเอว
กระโดง คือ ใบเรือ
กระโถน คือ ภาชนะบ้วนน้ำหรือทิ้งของที่ไม่ต้องภารลงไป
กระทรวง(กระ-ซวง) คือ ส่วนราชการเหนือทบวง, กรม
กระท่อม คือ เรือนเล็กทำด้วยไม้หลังคามุงจาก ทำพออยู่ได้
กระบอง คือ ไม้สั้นสำหรับใช้ตี
กระบือ คือ ควาย
กระเพาะ คือ อวัยวะภายในรูปเป็นถุง มีหน้าที่ย่อยอาหาร
กระแส คือ น้ำหรือลมที่ไหล-พัดเรื่อยเป็นแนวไม่ขาดสาย
กังวล คือ มีใจพะวงอยู่
กัน คือ โกนให้เสมอกัน
กำจัด คือ ขับไล่, ปราบปราม
กำเดา คือ เลือดที่ออกทางจมูก
กำธร คือ สนั่น, หวั่นไหว
กำแพง คือ เครื่องกั้น, เครื่องล้อมที่ก่อด้วยอิฐ
กำลัง คือ แรง ; สิ่งที่ทำให้เกิดอำนาจความเข้มแข็ง
ขจร(ขะจอน) คือ ฟุ้งไปในอากาศ
เต้าหู้ คือ ถั่วเหลืองโม่เป็นแป้ง ทำเป็นแผ่นๆ ก้อนๆ
เต้าฮวย คือ ขนมหวานทำด้วยน้ำถั่วเหลืองแข็งตัว ปรุงด้วยน้ำขิงต้มน้ำตาล

 

1111
1111
1111
1111
11

 

สร้างโดย: 
นางสาวศรีสวาสดิ์ บุนนาค และ นางสาวพิชามญชุ์ วรรโณทยาน

มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้ใหญ่ใจดี
 

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

ด่วน...... ขณะนี้
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 
มีผลบังคับใช้แล้ว 
ขอให้นักเรียนและคุณครูที่ใช้งาน
เว็บ thaigoodview ในการส่งการบ้าน
ระมัดระวังการละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
อ่านรายละเอียดที่นี่ครับ

 

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 18 คน กำลังออนไลน์