ตอนที่ ๑๒ ท้าวทุษยันต์และศกุนตลาได้ครองสุขตลอดชีวิต

                                                

                                          

                                  

                                ระหว่างเดินทางกลางอากาศ ท้าวทุษยันต์เห็นภูเขาลูกหนึ่งจึงถามมาตุลีว่า

                                      " นี่เขาอะไรรึ ท่านมาตุลี? "

                                 มาตุลีตอบว่า

                                     " นี่คือเขาเหมกูฏ ที่อยู่ของพระกศปเทพบิครและพระอทิติแม่เจ้า "

                                ทุษยันต์ตรัส

                                    " เราควรจะไปเข้าเฝ้านมัสการนะ "

                                มาตุลีเห็นด้วยว่า

                                   " ก็ดีเหมือนกัน "

               ขณะนั้น พระกศปเทพบิดร และอทิติเทพมารดากำลังนั่งสนทนาอยู่บนเตียงกับบริวารทั้งหลาย มีเทวดา ๒ องค์ ฤๅษี ๒ ตน พราหมณ์ ๒ คน มนุษย์ ๒ คน นก ๒ ตัว ลิง ๒ ตัว และยักษ์ ๒ ตน เมื่อท้าวทุษยันต์ และมาตุลีไปถึงก็เข้าไปก้มกราบองค์พระเทพบิดรและองค์เทพมารดา ด้วยความจงรักภักดี  องค์พระบิดรแองค์พระเทพมารดา เห็นท้าวทุษยันต์ก็ทรงรักใคร่เอ็นดู

              องค์พระเทพบิดรตรัสชมเชยท้าวทุษยันต์ว่า

         " ดูกรทุษยันต์ ! ข้าได้ยินว่าลูกของข้าบอกเล่าเรื่องราวของท่านให้ข้าฟัง ว่าท่านช่วยปราบยักษ์ที่กำเริบเสิบสานจนราบคาบ  ข้าฟังแล้วก็พลอยยินดียิ่งนัก  เธอมีความชอบมาก ข้าขอตอบแทนด้วยหญิงงามทรามสวาท ที่มีสิริโฉมงดงามไม่มีใครสู้ได้เลย "

            แล้วตรัสให้อทิติเทพมารดาไปตามแก้วกัลยาผู้เลอโฉมมาเพื่อประทานเป็นรางวัลความชอบแก่ท้าวทุษยันต์ พระอทิติเทพ มารดาเข้าไปข้างในแล้วจูงนางศกุนตลาพร้อมด้วยเด็กน้อย ๑ คน ออกมา  พลันที่ศกุนตลากับท้าวทุษยันต์มองหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วศกุนตลาก็เดินเข้าไปหาท้าวทุษยันต์ ทั้งสองยิ้มให้กันด้วยยินดี

              พระกศปเทพบิดรตรัสถามว่า

          " เป็นไง ราชา ! นางคนนี้ท่านพอใจไหม ? "

              ท้าวทุษยันต์กราบทูลว่า

          " พระเจ้าข้า พระกรุณาแห่งเทพบิดร  เปรียบเหมือนมหาสาครใหญ่กว้างลึกซึ้งหาที่สุดมิได้ ข้าพระองค์นี้ชั่วช้าเสียเหลือใจ เมื่อพบนางจึงไม่รู้จัก จนเห็นแหวนให้แทนรักจึ่งได้หายความเคลือบแคลง "

               พระกศปเทพบิดร ตรัสว่า

          " นั่นเป็นเพราะอำนาจสาปแช่งของพระฤๅษีทุรวาสแต่ตอนนี้ เธอสิ้นเคราะห์หมดทุกข์แล้ว จงยินดีปรีดา จงรับมเหสีนี้ไปครองสุขกันในเมืองหัสดินปุระเถิด "

สร้างโดย: 
นางสาว รัตนาภรณ์ ทองอยู่ / นางสาว ลลิตา คำเพ็ง

มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้ใหญ่ใจดี
 
 

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

ด่วน...... ขณะนี้
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 
มีผลบังคับใช้แล้ว 
ขอให้นักเรียนและคุณครูที่ใช้งาน
เว็บ thaigoodview ในการส่งการบ้าน
ระมัดระวังการละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
อ่านรายละเอียดที่นี่ครับ

 

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 70 คน กำลังออนไลน์