วัยรุ่กับโภชนาการเพื่อสร้างเสริมสุขภาพ

วัยรุ่นกับโภชนาการเพื่อสร้างเสริมสุขภาพ
  

                                          

ตัวชี้วัดพ ๔.๑ ม๑/๑.๒-เลือกกินอาหารที่เหมาะสมกับวัย-วิเคราะห์ปัญหาที่เกิดจากภาวะโภชนาการที่มีผลกระทบต่อสุขภาพ จุดประสงค์หลักการเลือกอาหารที่เหมาะสมกับวัยปัญหาที่เกิดจากภาวะโภชนาการ-ภาวะโภชนการขาดสารอาหาร-ภาวะโภชนาการเกิน สาระสำคัญ                                                         อาหารและโภชนาการเป็นปัจจัยสำคัญในการดำรงชีวิตของมนุษย์ ที่จะช่วยเสริมสร้างร่างกายแข็งแรงถ้าเรามีภาวะโภชนาการที่ดี  เพราะการได้รับสารอาหารที่มากหรือน้อยเกินไปย่อมก่อให้เกิดภาวะโภชนาการเกินหรือภาวะทุพโภชนาการชื้นได้

          การได้เรียนรู้ถึงหลักการบริโภคอาหารและโภชนาการตามหลักการ บัญญัติโดยเฉพาะวัยรุ่นซึ่งป็นวัยที่มีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว  จะทำให้สามารถเลือกบริโภคอาหารได้อย่างถูกต้อง เหมาะสมกับวัย  ซึ่งจะเป็นผลดีต่อการสร้างเสริมสุขภาพ

 วัยรุ่นกับโภชนาการเพื่อสร้างเสริมสุขภาพ                                            อาหารและโภชนาการเป็นปัจจัยสำคัญในการดำรงชีวิตของมนุษย์ ที่จะช่วยเสริมสร้างร่างกายแข็งแรงถ้าเรามีภาวะโภชนาการที่ดี  เพราะการได้รับสารอาหารที่มากหรือน้อยเกินไปย่อมก่อให้เกิดภาวะโภชนาการเกินหรือภาวะทุพโภชนาการชื้นได้           การได้เรียนรู้ถึงหลักการบริโภคอาหารและโภชนาการตามหลักการ บัญญัติโดยเฉพาะวัยรุ่นซึ่งป็นวัยที่มีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว  จะทำให้สามารถเลือกบริโภคอาหารได้อย่างถูกต้อง เหมาะสมกับวัย  ซึ่งจะเป็นผลดีต่อการสร้างเสริมสุขภาพ๑.ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับอาหาร

     คนเรามีสุขภาพที่ดีได้นั้น  การรับประทานอาหารนับเป็นปัจจัยอันดับแรกๆ  ซึ่งจำเป็นต้องมีความรู้ทางด้านโภชนาการและอาหาร  เพื่อจะได้เลือกรับประทานอาหารที่มีประโยชน์  ได้สัดส่วนที่เหมาะสมกับความต้องการของร่างกาย  อันเป็นการเสริมสร้างสุขภาพที่ดีให้ห่างไกลจากโรคภัยไข้เจ็บ

๑.๑  ความหมายของอาหารและโภชนาการ                                                   อาหาร หมายถึง สิ่งที่รับประทานแล้วมีประโยชน์ต่อร่างกาย อาจอยู่ในรูปของของเหลวหรือของแข็งก็ได้  หากสิ่งที่ใดที่ได้รับประทานเข่าไปแล้วไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ และอาจก่อให้เกิดโทษแก่ร่างกายได้นั้น  ไมจัดว่าเป็นอาหาร

        โภชนาการ  หมายถึง  เนื้อหาวิชาการที่เป็นข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับอาหาร  ซึ่งเรียกว่าวิทยาศาสตร์กับอาหารโดยเป็นความสัมพันธุ์ระหว่างอาหารกับกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพและการเจริญเติบโต

๑.๒  คุณค่าของอาหารต่อสุขภาพ       

  การรับประทานอาหารที่ถูกหลักโภชาการจะทำให้ร่างกายได้รับประโยชน์และคุณค่าซึ่งส่งผลต่อสุขภาพ

1.ช่วยให้ร่างกายเจริญเติบโต2.ให้พลังงานและความอดอุ่นแก่ร่างกาย3.ให้พลังงานและความอบอุ่นแก่ร่างกาย4.ช่วยให้อวัยวะต่างๆ ภายในร่างกายทำงานได้ตามปกติ5.ช่วยให้เสริมสร้างภูมิต้านทานโรคให้ร่างกาย๒.ภาวะโภชนาการ              

        ภาวะโภชนาการ หมายถึง  สภาพหรือ สภาพหรือสะภาวะของร่างกาย  อันเนื่องมาจากการบริโภคอาหาร  ซึ่งร่างกายนำอาการที่ได้รับไปใช้เพื่อความเจริญเติบโต  ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกายตลอดจนช่วยให้อวัยวะต่างๆของร่างกายทำงานได้ตามปกติ  โดยมีปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อภาวะโภชนาการ

 ๒.๑  ประเภทของภาวะโภชนาการ              

            ภาวะโภชนาการ หมายถึง ภาวะโภชนาการที่ดีเมื่อได้รับสารอาหารที่เหมาะสมและเพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย และภาวะโภชนาการ  และภาวะทุพโภชนากา   ซึ่งมีทั้งภาวะโภชนาการต่ำ และภาวะโภชชนาการเกิน เนื่องจากได้รับอาหารไม่เพียงพอต่อความต้องการของร่างกายอาจทำให้มีสุขภาพที่ไม่ดีได้

๑.ภาวะโภชนาการที่ดี คือ การที่ร่างกายได้บริโภคอาหารในปริมาณที่เพียงพอถูกสัดส่วนวน หลากหลาย เหมาะสมและครบถ้วนตามความต้องการของร่างกาย๒).ภาวะโภชนาการที่ไม่ดี หรือภาวะทุพโภชนาการ  หมายถึง การที่ร่างกายบริโภคอาหารในลักษณะที่ไม่เหมาะสมต่อร่างกาย๒.๑).ภาวะโภชนาการต่ำ หรือภาวะขาดสารอาหาร  หมายถึง  ภาวะที่เกิดจากการบริโภคอาหารที่มาเพียงพอ  หรือได้รับสารอาหารที่ไม่ครบตามความต้องการของร่างกายซึ่งมีผลทำให้สุขภาพไม่แข็งแรง

๒.๒) ภาวะโภชนาการเกิน  หมายถึง  ภาวะที่เกิดจากการบริโภคอาหารหรือสารอาหารที่เกินต่อความต้องการของร่างกาย  เช่น  บริโภคอาหารที่ให้พลังงานเกินกว่าที่ร่างกายจะใช้

 ๒.๒ ปัญหาการเกิดโรคจากภาวะทุพโภชนาการ       

           อาหารและโภชนาการเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างมาก  การเลือกบริโภคอาหารที่ดีมีประโยชน์และถูกต้อง  ย่อมมีผลดีต่อร่างกาย  เเต่ถ้าเลือกบริโภคอาหารไม่ถูกต้อง  ย่อมก่อให้เกิดโรคต่างๆ   และมีโทษร่างกายได้ซึ่งโรคที่เกิดจากภาวะทุพโภชนาการสามารถแบ่งออกได้เป็นโรคภาวะโภชนาการเกิน  และโรคภาวะโภชนาการต่ำ

.โรคอ้วน   เป็นโรคหนึ่งซึ่งเกิดจากภาวะโภชนาการเกินส่งผลให้เกิดโรคต่างๆตามมา เช่น โรคความดันโลหิตสูง  โรคเบาหวาน  โรคหัวใจ  โรคไขข้ออักเสบ  โรคเกี่ยวกับทางเดินหายใจ

.โรคขาดสารอาหาร  เป็นโรคที่เกิดจากภาวะโภชนาการต่ำ  ซึ่งมีสาเหตุจากการขาดสารอาหาร   โรคขาดสารอาหารที่พบบ่อย  มีดังนี้

 

โรค สาเหตุ การป้องกัน
โรคขาดโปรตีนหรือตานขโมย ได้รับโปรตีนไม่เพียงพอ รับประทานอาหารที่มีโปรตีนอย่างเพียงพอ และ ป้องกันไม่ให้เกิดโรคพยาธิ
โรคเหน็บชา ขาดวิตามินบี๑ รับประทานอาหารที่มีวิตามินบี๑อย่างเพียงพอ เช่น ข้าวซ้อมมือ เครื่องในประเภทตับ
โรคโลหิตจาง ขาดธาตุเหล็ก รับประทานอาหารที่มีธาตุเหล็กอย่างเพียงพอ เช่น นม ข้าวโพด เนื้อสัตว์ เป็นต้น
โรคคอพอง ขาดธาตุไอโอดีน รับประทายอาหารธาตุที่มีไอโอดีนอย่างเพียงพอ เช่น อาหารทะเลและเกลือไอโอดีน
โรคตาฟาง ขาดวิตามิน A รับประทานอาหารที่มีวิตามินAอย่างเพียงพอ เช่น น้ำมันตับปลา ไข่แดง ผักใบเขียว เป็นต้น
โรคปากนกกระจอก ขาดวิตามิน ๒ รับประทานอาหารที่มีวิตามิน  อย่างเพียงพอ เช่น นม เนย เครื่องในสัตว์ ผักใบเขียว
โรคเลือดออกตามไรฟัน ขาดวิตามินซี รับประทานอาหารที่มีวิตามินซี

 

. โภชนาบัญญัติ ๙ ประการ

. รับประทานอาหารให้ครบ ๕ หมู่ แต่ละหมู่ให้หลากหลาย  และหมั่นดูแลน้ำหนัก.รับประทานข้าวเป็นอาหารหลัก  สลับกับอาหารประเภทแป้งเป็นบางมื้อ.รับประทานพืชผักให้มากและรับประทานผลไม่เป็นประจำ.รับประทานปลา เนื้อสัตว์ไม่ติดมัน ไข่ และเมล็ดถั่วแห้งเป็นประจำ.ดื่มนมให้เหมาะสมตามวัย.รับประทานอาหารที่มีไขมันแต่พอควร.หลีกเลี่ยงการรับประทานอาหารรสหวานจัดและเค็มจัด.รับประทานอาหารที่สะอาดปราศจากการปนเปื้อน

.งดหรือลดเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์

4   หลักการเลือกอาหารที่มีเหมาะสมกับวัย                                      อาหารเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับทุกคน   ซึ่งแต่ละคนต่างก็มีความต้องอาหารทั้งในด้านปริมาณและสารอาหารที่แตกต่างกัน  ขึ้นอยู่กับความต้องการในแต่ละวัย   โดยเฉพาะวัยรุ่นซึ่งเป็นวัยที่มีการเจริญเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว  จำเป็นต้องได้รับสารอาหารที่ครบถ้วนทั้ง๕ หมู่ ในปริมาณที่เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย   หากสามารถเลือกรับประทานอาหารให้เหมาะสมกับวัยของตนเองได้  ก็จะทำให้มีสุขภาพกายแข็งแรง  และส่งผลให้มีสุขภาพจิตที่ดีตามไปด้วย 

      ประเภทของสารอาหาร           แหล่งอาหาร  ปริมาณของสารอาหารที่                ควรได้รับในแต่ละวัน
           คาร์โบไฮเดรต ข้าว  แป้ง  น้ำตาล  เผือกและมัน วันรุ่นต้องใช้พลังงานโดยเฉลี่ยวันละ 2,000-3,300 แคลอรี ถ้าหากใช้กำลังมากก็จะต้องใช้พลังงานมากขึ้นด้วย ซึ่งวัยรุ่นควรจะได้รับคาร์โบไฮเดรตวันละ4-6  กรัมต่อน้ำหนักตัว1 กิโลกรัม

 

 

สร้างโดย: 
พิมจันทร์

www.test.com

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 1 คน และ ผู้เยี่ยมชม 329 คน กำลังออนไลน์

รายชื่อสมาชิกที่ออนไลน์

  • supatkul