วัยรุ่กับโภชนาการเพื่อสร้างเสริมสุขภาพ
การได้เรียนรู้ถึงหลักการบริโภคอาหารและโภชนาการตามหลักการ บัญญัติโดยเฉพาะวัยรุ่นซึ่งป็นวัยที่มีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว จะทำให้สามารถเลือกบริโภคอาหารได้อย่างถูกต้อง เหมาะสมกับวัย ซึ่งจะเป็นผลดีต่อการสร้างเสริมสุขภาพ
คนเรามีสุขภาพที่ดีได้นั้น การรับประทานอาหารนับเป็นปัจจัยอันดับแรกๆ ซึ่งจำเป็นต้องมีความรู้ทางด้านโภชนาการและอาหาร เพื่อจะได้เลือกรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ ได้สัดส่วนที่เหมาะสมกับความต้องการของร่างกาย อันเป็นการเสริมสร้างสุขภาพที่ดีให้ห่างไกลจากโรคภัยไข้เจ็บ
โภชนาการ หมายถึง เนื้อหาวิชาการที่เป็นข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับอาหาร ซึ่งเรียกว่าวิทยาศาสตร์กับอาหารโดยเป็นความสัมพันธุ์ระหว่างอาหารกับกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพและการเจริญเติบโต
๑.๒ คุณค่าของอาหารต่อสุขภาพ
การรับประทานอาหารที่ถูกหลักโภชาการจะทำให้ร่างกายได้รับประโยชน์และคุณค่าซึ่งส่งผลต่อสุขภาพ
ภาวะโภชนาการ หมายถึง สภาพหรือ สภาพหรือสะภาวะของร่างกาย อันเนื่องมาจากการบริโภคอาหาร ซึ่งร่างกายนำอาการที่ได้รับไปใช้เพื่อความเจริญเติบโต ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกายตลอดจนช่วยให้อวัยวะต่างๆของร่างกายทำงานได้ตามปกติ โดยมีปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อภาวะโภชนาการ
ภาวะโภชนาการ หมายถึง ภาวะโภชนาการที่ดีเมื่อได้รับสารอาหารที่เหมาะสมและเพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย และภาวะโภชนาการ และภาวะทุพโภชนากา ซึ่งมีทั้งภาวะโภชนาการต่ำ และภาวะโภชชนาการเกิน เนื่องจากได้รับอาหารไม่เพียงพอต่อความต้องการของร่างกายอาจทำให้มีสุขภาพที่ไม่ดีได้
๒.๒) ภาวะโภชนาการเกิน หมายถึง ภาวะที่เกิดจากการบริโภคอาหารหรือสารอาหารที่เกินต่อความต้องการของร่างกาย เช่น บริโภคอาหารที่ให้พลังงานเกินกว่าที่ร่างกายจะใช้
อาหารและโภชนาการเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างมาก การเลือกบริโภคอาหารที่ดีมีประโยชน์และถูกต้อง ย่อมมีผลดีต่อร่างกาย เเต่ถ้าเลือกบริโภคอาหารไม่ถูกต้อง ย่อมก่อให้เกิดโรคต่างๆ และมีโทษร่างกายได้ซึ่งโรคที่เกิดจากภาวะทุพโภชนาการสามารถแบ่งออกได้เป็นโรคภาวะโภชนาการเกิน และโรคภาวะโภชนาการต่ำ
๒.โรคขาดสารอาหาร เป็นโรคที่เกิดจากภาวะโภชนาการต่ำ ซึ่งมีสาเหตุจากการขาดสารอาหาร โรคขาดสารอาหารที่พบบ่อย มีดังนี้
| โรค |
สาเหตุ |
การป้องกัน |
| โรคขาดโปรตีนหรือตานขโมย |
ได้รับโปรตีนไม่เพียงพอ |
รับประทานอาหารที่มีโปรตีนอย่างเพียงพอ และ ป้องกันไม่ให้เกิดโรคพยาธิ |
| โรคเหน็บชา |
ขาดวิตามินบี๑ |
รับประทานอาหารที่มีวิตามินบี๑อย่างเพียงพอ เช่น ข้าวซ้อมมือ เครื่องในประเภทตับ |
| โรคโลหิตจาง |
ขาดธาตุเหล็ก |
รับประทานอาหารที่มีธาตุเหล็กอย่างเพียงพอ เช่น นม ข้าวโพด เนื้อสัตว์ เป็นต้น |
| โรคคอพอง |
ขาดธาตุไอโอดีน |
รับประทายอาหารธาตุที่มีไอโอดีนอย่างเพียงพอ เช่น อาหารทะเลและเกลือไอโอดีน |
| โรคตาฟาง |
ขาดวิตามิน A |
รับประทานอาหารที่มีวิตามินAอย่างเพียงพอ เช่น น้ำมันตับปลา ไข่แดง ผักใบเขียว เป็นต้น |
| โรคปากนกกระจอก |
ขาดวิตามิน ๒ |
รับประทานอาหารที่มีวิตามิน อย่างเพียงพอ เช่น นม เนย เครื่องในสัตว์ ผักใบเขียว |
| โรคเลือดออกตามไรฟัน |
ขาดวิตามินซี |
รับประทานอาหารที่มีวิตามินซี |
๓. โภชนาบัญญัติ ๙ ประการ
๙.งดหรือลดเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์
4 หลักการเลือกอาหารที่มีเหมาะสมกับวัย
| ประเภทของสารอาหาร |
แหล่งอาหาร |
ปริมาณของสารอาหารที่ ควรได้รับในแต่ละวัน |
| คาร์โบไฮเดรต |
ข้าว แป้ง น้ำตาล เผือกและมัน |
วันรุ่นต้องใช้พลังงานโดยเฉลี่ยวันละ 2,000-3,300 แคลอรี ถ้าหากใช้กำลังมากก็จะต้องใช้พลังงานมากขึ้นด้วย ซึ่งวัยรุ่นควรจะได้รับคาร์โบไฮเดรตวันละ4-6 กรัมต่อน้ำหนักตัว1 กิโลกรัม |








www.test.com