การเกิดเสียง
          ^{“เสียง เริ่มเกิดขึ้นเมื่อวัตถุหรือแหล่งกำเนิดเสียงมีการสั่นสะเทือน ส่งผลต่อการเคลื่อนที่ของโมเลกุลของอากาศที่อยู่โดยรอบ กล่าวคือโมเลกุลของอากาศเหล่านี้จะเคลื่อนที่จากตำแหน่งเดิมไปชนกับโมเลกุลที่อยู่ถัดไป ก่อให้เกิดการถ่ายโอนโมเมนตัมจากโมเลกุลที่มีการเคลื่อนที่ให้กับโมเลกุลที่อยู่ในสภาวะปกติ จากนั้นโมเลกุลที่ชนกันนี้จะแยกออกจากกันโดยโมเลกุลที่เคลื่อนที่มาจะถูกดึงกลับไปยังตำแหน่งเดิมด้วยแรงปฏิกิริยาและโมเลกุลที่ได้รับการถ่ายโอนพลังงานจะเคลื่อนที่ไปชนกับโมเลกุลที่อยู่ถัดไป ปรากฏการณ์นี้จะเกิดขึ้นสลับกันไปมาได้เมื่อสื่อกลาง(ในที่นี้คืออากาศ) มีคุณสมบัติของความยืดหยุ่น  การเคลื่อนที่ของโมเลกุลอากาศนี้จึงเกิดเป็นคลื่นเสียง}

                                   

 

เสียง (sound)  
  เสียงจัดเป็นคลื่นตามยาว ที่ต้องอาศัยตัวกลางในการเคลื่อนที่ สามารถแผ่ไปได้ทั้งในตัวกลางที่เป็น ของแข็ง ของเหลว และก๊าช การแผ่ของคลื่นเสียงเกิดจากการอัดตัวและขยายของโมเลกุลของตัวกลาง ดังนั้นจึงทำให้เสียงแผ่ในตัวกลางที่มีความหนาแน่นมากได้เร็วมากกว่าในตัวกลางที่มีความหนาแน่นน้อย หรืออาจกล่าวได้ว่าอัตราเร็วของเสียงในตัวกลางที่เป็นของแข็งมีค่ามากกว่าในตัวกลางที่เป็้นของเหลว ในขณะเดียวกันอัตราเร็วของเสียงในของเหลวก็มีค่ามากกว่าในตัวกลางที่เป็นก๊าชถ้าแหล่งกำเนิดเสียงสั่นอยู่ในบริเวณที่เป็นสุญญากาศจะไม่มีเสียงเกิดขึ้น เพราะในบริเวณนั้นไม่มีโมเลกุลของตัวกลางที่จะอัดหรือขยาย เสียงจึงแผ่ออกมาจากแหล่งกำเนิดไม่ได้